Enredos (pleno de setembro)

septiembre 14, 2009

Amig@s, permitide un pequeno inciso antes de comenzar esta entrada.
Quero que sepades que a miña opinión personal é que a Deputación coma institución, é algo totalmente anacrónico, fora de lugar e que, dende que se instaurou a Democracia e mais aínda, dende que existen as Comunidades autónomas, debería desaparecer. Pero este é un tema que merecería un debate mais profundo e que non imos tratar agora.

De momento a deputación está vixente e sigue sendo unha fonte importante de ingresos para os concellos.
Hai dous tipos de concellos:
a- Os que pensan que non hai que pedirlle nada á Deputación. É a deputación a que ten que repartir os cartos de maneira equitativa, xusta e desinteresada, sin discriminar a ninguén e tendo en conta as necesidades específicas de cada concello en todo momento. A que ten que velar por todos e estar pendiente das súas necesidades incluso antes de que ninguén lle solicite nada e sin que sexan necesarias as entrevistas con Louzán.
Ese é o caso de Marín.
b-Os que teñen verdadeira vocación de servicio ós cidadáns, e non se lle caen os anillos por presentarse de cando en vez en Pontevedra para pedir o que lles corresponde. Saben que non están a pedir limosna. saben que non é perder o tempo. saben que se non piden ninguén lles vai dar nada.

En contra do que o noso equipo de goberno nos quere facer creer, os cartos non van sólo para os concellos do PP. Se vos poñedes a investigar, atoparédesvos con Cotobade, un concello moitísimo mais pequeno ca Marín, que está gobernado polo PSOE e que acada moitos cartos da Excelentísima. E que decir de Poio, gobernado polos nacionalistas. E estes non son os únicos.
Sería estupendo e maravilloso que a Deputación fixera todo o que ten que facer sin que ninguén llo pedira, por desgracia non é así. Polo tanto eu, coma veciña, pídolle ó meu concello, que é quen recauda os meus impostos, que defenda os meus intereses.
Este mes tocoume pagar o recibo da Urbana e non llo paguei á Deputación, senón ó Concello. Se tivera que pagar un vado permanente, tamén sería o Concello quen o recaudara, e se teño que pedir un permiso por obras, é no concello onde me esquilman. Polo tanto, que sexa o Concello quen tramite os meus intereses.

Hai unha cousa da que non fun capaz de enterarme aínda: Cal é a función que ocupan na Deputación os deputados provinciais. Que é o que fan. Cómo xustifican o seu soldo.
Como sabedes, Marín conta co señor Muradas, okupa de nove das doce comisións. Unha cantidade importante de euros cada mes por facer…Que?…non se sabe.
Este home, cando intervén nos plenos, acusa a M. Ramallo de non facer nada por Marín na Deputación, pero ela non é deputada provincial. O deputado é el.
Isto é algo que temos que ter en conta os veciños. E non nos vale que nos digan que por ser do PSOE ou deo Bloque xa non podemos facer nada nunha institución do PP. Iso é unha maniobra para eludir as responsabilidades, para esconder debaixo da alfombra as miserias e as ineptitudes.

Enredos é cómo se titula esta entrada porque enredados estamos todos. Non sólo os da Brea, senón tamén os urbanitas de Marín, aínda que non queirades darvos por enterados.
Ao pleno do venres non veu o alcalde porque estaba de vacacións, pero resulta que cando salimos (sobre as dez da noite), Fran Veiga estaba na porta de atrás do concello, impecablemente traxeado, agardando por Muradas e os demais compoñentes do seu partido para ir a “La huerta de la abuela” a tomar os viños.
Eu supoño que aproveitaron este intre de lecer para comentar todos os pormenores do pleno.
Estaredes extranados de que Fran Veiga non aproveite estes días para esquecer por un tempo os sinsabores da política e se vaia de viaxe coa parienta, a disfrutar da vida, él que pode, que para iso ten un soldo privilexiado e desmesurado. Lonxe diso, aparentemente, o seu ocio limítase a percorrer os bares da periferia do edificio consistorial coas malas compañías.
De que falará Fran Veiga mentes toma o aperitivo?
As malas línguas din que o seu tema recurrente é o maltrato ao que se ve sometido por parte dos seus cónxuxes no bipartito, os do bloque, que aproveitan a mais mínima ausencia do chorón para firmar facturas, pagarés, letras, contratos e canta cousa hai.
Os sufridos clientes habituais destes bares, nun principio sentían pena polo desdichado alcalde, ata que empezaron a prestar mais atención ós detalles cotiáns da nosa política, e agora cambian a pena pola indignación cando poden comprobar unha e outra vez que a relación PSOE-BNG é un caso de sadomasoquismo consentido e disfrutado a tope polo señor chorón do ilustrísimo concello.
Esta circunstancia de firma de facturas en ausencia do alcalde titular, vense repetindo unha e outra vez dende fai anos, e os cidadáns empezamos a sospeitar se non será unha estratexia consensuada entre os dous partidos do equipo de goberno para eludir responsabilidades cando cheguen as auditorías.
Non sei, tal vez estou enredada.
Sodes vos os que tendes que atar cabos e pensar neste asunto.

Unha vez expresada a miña opinión, paso a contarvos que, na sala de plenos había este venres menos xente ca de costume. Varias sillas valeiras, de xente desencantada que quiso manifestar a súa desconfianza.
O día anterior, Vilaboa e Pilar Blanco volveron a reunirse cos veciños na casa de cultura do Campo para comunicarnos que o martes, día de san Miguel, foron á Deputación para enterarse de cómo estaba a normativa, parece que non sabían de que iba a cousa, ata que leron neste blog as medidas reglamentarias que nos dixeron os técnicos e foron a preguntar se era certo.
Aproveito para contarvos que se presentaron alí sin pedir cita previa e aínda así foron recibidos e informados debidamente (aínda que non eran do PP).
A esta nova xuntanza que foi o xoves, acudiron sete veciños. O resto non quixo saber nada porque non ten esperanzas nin confianza.
Por que non teñen confianza os veciños? Porque para o Bloque era moi fácil esperar ó pleno, aceptar a moción de Marín-In e empezar a traballar no proxecto, sin necesidade de embarullar e confundir ós veciños con sutilezas políticas que non se entenden.
Que nos contaron de novo nesta xuntanza? Presentaron un boceto de cómo quedarían afectados os terrenos dos veciños. E unha alternativa de que se fagan aceras por un lado e aparcamentos polo outro.
Imos ó Pleno:
O asunto das beirarrúas da Brea foi presentada en dúas mocións distintas e iso non é cousa boa. A moción presentada por Marín-In foi respaldada polo PP e rechazada polo equipo de goberno. A moción do bloque foi respaldada polo PSOE e tivo a maioría dos votos.
Marín-In solicitaba do equipo de goberno que fixera os trámites necesarios para reclamar que a Deputación faga un proxecto para as beirarrúas. Punto.
O Bloque di o mesmo pero doutra maneira e ademais quere que sexa a deputación a que pague esta obra con ese 20% que se reserva Louzán
O PSOE di que o concello non ten que intervir para nada e que sexa a Deputación a que se encargue.
Cal é a diferencia entre as tres posturas? Ningunha. Todos piden o mesmo.
Por que discuten? Por enredar
Todos eles saben que a Deputación non vai facer nada mentras o Concello non teña un consenso cos veciños.
Marí-In pide ese consenso co respaldo do PP.
O PSOE di que o concello non ten terrenos alí e polo tanto que sexa a Deputación quen negocie.
O Bloque di o mesmo ca o PSOE pero fai todo o contrario e ten reunións cos veciños para facer tratos.
Entendestes algo?
Vilaboa respondeulle a Isabel M. Epifanio que Marín-In nunca pensou nestas aceras ata agora nin fixo nada cando estivo no equipo de goberno.
María Ramallo respaldou a Isabel e acusou a Vilaboa de ter mais interés en facer política ca en facer aceras.
Vilaboa respondeu decindo que quen fai política é ela, sobre todo cando se fotografía nas terrazas dos bares de Marín con Ana Pastor, ( menos mal que non falou de calamares).
Tomou a palabra Muradas para decir que el PSOE ya pidió las aceras en el año 2006, e sacou un escrito daquelas datas, cousa que aproveitou Isabel para decirlle “Señor Muradas, daquela Marín-In formaba parte do equipo de goberno e nós tamén firmamos ese escrito, polo tanto está vostede a contradecir ó señor vilaboa en vez de defendelo.
Despois de envainar este tropezo, Muradas arremeteu, cómo non, contra María Ramallo para decirlle o de sempre El PP por acá, el PP por allá y el PP no hace nada.
A outra contestoulle que o deputado era el e non vai o PP a facer un traballo polo que está a cobrar el.
En resumidas contas, amigos, pouco se aproveitou deste pleno. Despois de mais de dúas horas de rifi-rafe, salimos todos exhaustos de escoitar parvadas e malicias. Poño por exemplo a Muradas cando lle replicaba a M. Ramallo, “Ya sé que no tengo tantos conocimientos como usted, ni soy abogado como usted, ni tan listo como usted”… eu esperaba que sacara da carpeta o diploma dos estudios primarios, como fixo unha vez Belén Esteban para demostrar que a pesar de non ter título de periodista, ela tiña estudios suficientes para falar na tele, afortunadamente, Muradas non sacou papeis acreditativos, supoñendo que os teña.
O mes pasado tiñamos certo optimismo polas aceras, dende que o Bloque meteu man, acabouse.
——————————————————-
E aínda que pareza mentira, houbo outro tema importante neste pleno, aínda que quedou tapado pola cortina de fume das nosas beirarrúas:
O BNG firma e firma, e non para de firmar facturas en ausencia do alcalde.
No sabemos se o PSOE non se entera, se está de acordo pero elude as responsabilidades, ou se os nacionalistas din aqui mando eu e faise o que que me da a gana.
O caso é que non sei de onde sale tanto carto e todos deberíamos empezar a preocuparnos polas xestións financieras municipais, antes de que o noso equipo de goberno acabe na Lama ou “sin rumbo y en el lodooo”
En fin…Enredos políticos.
Señor, ten misericordia de nós!
breaseixo

enredos 3

enredos 1

enredos 2


Aceras na Brea, matices e manipulación política

septiembre 7, 2009

Pois nada, tal como pensabamos ¡se montó el cristo!
Moito nos tememos que a Brea vai estar na mesma situación ca San Xulián. Cando se acaben todas as discusións e os debates, a nosa situación vai quedar en “stand by” ou o que é o mesmo, conservada en formol durante anos.

A Deputación ten unha partida de cartos reservada dende fai dous anos para sufragar as beirarrúas de San Xulián. Eses cartos están ahí, na espera de que o Concello de Marín chegue a un acordo cos veciños para facerse cos terrenos necesarios para que a obra se leve a cabo.
A estas alturas, mentras que o noso alcalde é incapaz de negociar cos veciños a cesión de terrenos, o presidente da Deputación está a punto de perder a pacencia e destinar estes cartos para outro concello mais espabilado.
Que se fai en Marín?
Pois parece que de momento, nada de nada. Despois, cando os cartos desaparezan, farán declaracións chamándolle cacique ó presidente.

No caso da Brea aínda todo está no airo.
Como ben sabedes, Marín-In leva reclamando as aceras dende que se empezou a facer esta obra do saneamento das augas.
No pleno do mes pasado, presentaron unha moción urxente para este tema, pero non chegaron a tratala por petición do alcalde de levar o asunto nunha comisión para chegar a un consenso entre todos os grupos.
Nun principio pensaba o equipo de goberno que esta idea de Marín-In  era descabellada porque supoñía gastar moitos cartos e ter que facer “xestións na Deputación”, e iso da unha perezaaaa!.
Pero resulta que a obra quedou feita unha chapuza porque as canaletas que deixaron polo arcén son un perigo para os viandantes e mais os coches, e a Deputación obrigou a tapalas con cemento.

Xa postos a tapar canaletas e a gastar mais cartos da conta, ao BNG acendéuselle unha bombilliña na cabeza e, antes de que se levara a cabo a comisión para estudiar a proposta de Marín-In, non dudou en darlle unha puñalada trapera ós da oposición. Mandou facer un proxecto a toda presa, e  presentoullo ós veciños na casa de cultura do Campo explicando que, aínda que Marín-In tivo a primeira idea, eles eran mais realistas e xa traían o traballo feito.

Contou Pilar Blanco que a única función da Deputación de Pontevedra é levar a limpeza e as reformas das estradas e viales Provinciais, polo tanto, todos os millóns dos que dispón son para esta causa e para subvencionar ós concellos.
Non contou Pilar Blanco que a Deputación ten outras moitas competencias nas que invertir os cartos, tales coma subvencionar proxectos turísticos, clubes deportivos de toda índole, medioambiente, etc. O servizo “Vias e obras” é un mais, aínda que  pareza o mais importante.

Dixo Vilaboa que a Deputación ten unha partida de cartos para axudar ós concellos de menos de 50.000 habitantes de 70 millóns  de Euros E deses millóns, a Deputación aparta un 20% para libre disposición, e Marín vai solicitar que deses 14 millóns, a Deputación lle dea unha axudiña para facer as nosas aceras.
O que non dixo foi que Marín xa ten adxudicado da Deputación casi 1000.000 de euros (980.000), e que os cartos de libres disposición (eses 14 millóns), son para invertir en gastos da propia Deputación en toda a provincia, coma dotación para os seus edificios, museos, axudas ao deporte, emerxencias por inundacións, incendios ou catástrofes varias,e tamén para axudar ós concellos con poboación inferior ós 1000 habitantes, que son sempre os mais necesitados. Tende en conta que os concellos con mais habitantes, xa teñen axuda co outro 80%.

PRINCIPAIS SERVIZOS DA DEPUTACIÓN (onde se invirte ese 20 % de libre disposición)
* Palacio Provincial.-Servicios Administrativos
* Servicio da imprenta provincial
* Parque Central de Maquinaria
* Ciudad Infantil “Príncipe Felipe”
* Archivo Histórico Provincial
* Castillo de Soutomaior
* Finca Areeiro (pioneira en investigacións agrícolas e forestais)
* Centro de vacacions A Lanzada
* Parques Comarcales de Maquinaría
* Finca de Mouriscade
* Escola de canteros
* Patronato Turismo “Rías Baixas”
* Museo Provincial de Pontevedra

Dixo Vilaboa que a estrada da Brea (provincial 1202), pertence á Deputación e esta é a única responsable do seu mantemento. Pero entón contradícese Vilaboa cando nos conta ós veciños que o BNG ten un proxecto de aceras xa feito para presentar e que a Deputación  teno que aceptar así como vai.
Se quen manda é a Deputación, o proxecto haberá que levalo a cabo según as normas estipuladas por esta, e o único que pode facer o Concello é reclamar os nosos direitos e  xestionar  que a institución provincial se encargue de cumplir a tarefa.

Vilaboa falou dunhas aceras ligh, nas que os veciños que queiran doar unha pequena parte do seu terreno, que o fagan, e os que non queiran, non.
E dixo tamén que, o mais seguro é que este proxecto vai ser rechazado en Pontevedra porque o partido político que ten os cartos, non é o mesmo ca o que goberna en Marín. Desa maneira, o noso concelleiro de urbanismo, cúrase en salú, e os malos sempre serán os que teñan que decir Non.

O que non dixo Vilaboa é que as estradas provinciais (as que dependen da Deputación), teñen unhas normas establecidas, e cando se fan reformas hai que seguir estrictamente esas normas, sin excepcións.

Por que nos amosamos tan desconfiados os veciños da Brea?
Porque sabemos o que hai.
Así que, nin cortos nin perezosos, presentámonos na Deputación e tivemos unha xuntanza cos técnicos responsables, que nos explicaron o seguinte:
-Nunha vía destas características cada carril debe ter 3’5m de ancho e non os 2’25 que nos querían facer creer os do BNG, xa que ten que haber espazo para que se cruce un autobús con outro.
-Por outra banda, é necesario que haixa posibilidade de aparcamentos (nas zonas onde sexa posible), pois sempre haberá coches parados na rúa, e isto representa un perigo si se invade a calzada.
-Por último, o ancho das aceras, sempre según os técnicos debe ser de 1,6 m. para que un carrito de bebés se poida cruzar con outro.
En resumen, todo iso danos un ancho de vial de 12’60m de cierre a cierre. (9m de bordillo a bordillo das aceras).
En todo caso, nunca se tocarían as casas, e nos lugares onde non quede ancho suficiente para aceras nin aparcamentos ou incluso calzada, poríase unha señal indicando ese estreitamento.
O ténico da Deputación comprometeuse a facernos un estudio que os veciños poderemos ver.
Para que a Brea teña aceras son imprescindibles varias cousas:
Haberá que retranquear algúns muros
Terán os veciños que ceder algo de terreno (aínda non se sabe canto porque o estudo non está feito).
Os gastos que representen estes retranqueos, irán a cargo da obra, nunca dos veciños.
Ten que ser o concello quen negocie cos veciños a cesión dos terrenos, e unha vez feito este trámite, a Deputación encargase de facer a obra.
Este é o protocolo habitual que se fai en toda a provincia. Non vai haber excepcións na Brea.
Cando os concellos saben xestionar, as estradas provinciais melloran. Non hai outra.
Aquí vos presento as cifras que baralla a Deputación

    deputación
    En todo caso, sabe Vilaboa que a Deputación non nos vai dar cartos sacados da “libre disposición” porque Marín xa recibeu a súa parte para que o concello a invertira no que estimara mais oportuno. Se entre as opcións do concello non estiveron as aceras da Brea, “se siente”.
    Outra cousa sería que o concello fixera os seus deberes a tempo (fai meses) e nese caso, en vez de recibir un millón de euros, podería recibir millón e medio. Pero eu considero que non houbo previsión nin gañas.
    Mentras tanto, anda o BNG tentando confundir ós veciños facéndolles pensar que poderían ter aceras enseguida se a Deputación quixera darnos esa pequena axudiña, ou se fixera unha pequena excepción no asunto dos retranqueos.
    Como dixen antes, ímonos ver na mesma situación ca San Xulián, e eles sábeno ben.
    Son os pequenos matices da manipulación política contra os veciños.
    O próximo pleno (venres día 11 as oito da tarde), preséntase tormentoso.
    ————————————-
    manipu 1

    manip 2
    manip 3

    manip 4


O anticristo e as aceras

agosto 29, 2009

Un turista madrileño que adoita pasear por aquí, preguntábame esta mañá que era iso do “plan anticristo”, tan comentado hoxe polas veciñas no lavadoiro de Delmira.
Sin duda debe tratarse do “plan anticrisis da Deputación para axudar ós concellos”, díxenlle eu. E como o home poñía unha cara rara, espliquéille que non se trata de iñorancia nin de falta de vocabulario, senón de retranca.
-E ti que pensas do anticristo?
-Pois non sei, pero non creo que nos chegue a nós. Sejún os do bloque, por cada 70 euros que lles corresponden ós de Poio, os de Marín imos ter 40. Decía unha veciña mentras frotaba con brío a camiseta do neto.
Non che hai coma un lavadoiro para enterarse das novedades.

Comencemos polo principio:
O xoves, 27 de agosto pola tarde andiveron a poñer pola Brea uns carteis co membrete do Concello, nos que se nos invitaba unha reunión na casa de cultura do Campo para informar sobre as aceras da Brea.
Non sabiamos quen era o que nos  iba informar nin o que tiña que decir.
Venres, 28 de agosto, oito da tarde, os veciños chegaron á casa de Cultura do Campo e atopáronse con que alí estaban todos os dirixentes do Bloque:
Vilaboa, Pilar Blanco, Ruibal, Xaime o do tobo (que portaba unha cámara fotográfica por si se producían incidentes), Esther Crespo e mais o novo dirixente local Celso Milleiro.
A xuntanza non durou mais de media hora.
Pareceume estrano que non houbera periodistas. Esta reunión non era secreta.
Pregúntome tamén se o alcalde sabería algo deste asunto ou se vai enterar tarde mal e arrasto, coma sempre. Tende en conta que, de ser verdade a frase de fran Veiga “para a Brea nada de nada”, agora os do bloque, unha vez mais, déixano co cu ó airo, tentando solucionar o asunto das aceras.
Pero imos ó gran:
Falou Pilar Blanco para introducir ós veciños no tema e contou que a obra que se está a facer na Brea está sufragada polo plan Zapatero e trátase de facer arreglos na acometida de augas. Nun principio, o concello tentaba meter os tubos polo centro da carretera, pero a Deputación despuxo que era mellor que o fixeran polas cunetas.
Tomou a palabra Vilaboa e dixo que, “tal e como eles pensaban”, a obra que se leva feito é unha especie de chapuza, pois agora a carrtera da Brea está moi perigosa para o tránsito de vehículos e tamén para os peóns, debido ás canaletas que tiveron que deixar “por culpa da Deputación” que non lles deixou furar polo centro da carretera.
(A Deputación pola contra, afirma que sí deixaba romper a carretera, sempre e cando voltaran a asfaltala e a deixaran tan enteira como estaba antes.)
A decisión que tomaron os expertos, despois do clamor dos veciños e das protestas de tododiós: conductores, asociacións de veciños etc, foi cubrir as canaletas con cemento, para que non haixa perigo de accidentes, pero esta é unha solución “momentánea”, xa que, co tempo e o moito tránsito desta vía, ese cemento irá fendendo pouco a pouco ata afundirse, polo que compre intentar facer unhas aceras de verdade, aínda que sea sólo por unha banda da carretera.
Para levar a cabo este proxecto, o Concello ten que solicitalo na Deputación, que é a dona deste vial. E xa que hai unha partida de 14 millóns de euros de designación directa para repartir entre os concellos da provincia, o que se chama “plan anticrisis”, as nosas concellarías de medioambiente e urbanismo, comprométense a “facer as xestións necesarias” (aquí é cando hai que votarse a tremer), para que a Brea sea beneficiada, por unha vez na vida, cunha pequena parte deses cartos.

Quixo deixar claro Vilaboa, que este tema vaise tratar no pleno do día 11 de setembro. Recoñeceu que o grupo Marín-In foi o primeiro en solicitar unha moción sobre este asunto, cousa que todos os veciños sabiamos.
Que vai pasar agora según Vilaboa?
Pois que tal vez no pleno haixa algún rifi-rafe entre Marín-in e o BNG
Por que?
Pois porque Marín-In, solicita unhas aceras dentro da legalidade vixente, cos metros correspondentes etc, e iso implica que habería que tirar algún muro e expropiar algúns metros de terreno, cousa que polo de agora é inviable, pois sería moi caro.
Pola contra,e según a versión de Vilaboa,, este proxecto que eles presentan é o de unhas beirarrúas mais axustadas á realidade; estreitas nalgún tramo, mais anchas polo outro, e sin ter que botar muros abaixo.
Unha vez rematado non quedaría espacio para aparcamentos, pero teriamos beirarrúas.
E rematou Vilaboa decindo que, por suposto, todo depende do PP, xa que este partido é o que manda na Deputación
Según as contas que botaron os nosos concelleiros, dos cartos que dispón a Deputación para repartir en toda a provincia, estadísticamente, cada veciño de Poio disporía de 70 Euros, mentras que cada veciño de Marín sólo contaría con 40.

O punto e final púxoo Pilar Blanco, invitando ós veciños ó próximo pleno, que vai ser o día 11 de setembro.

Terá isto un bo final ou será sólo unha manobra electoralista do bloque para sacarlle terreno a Marín-In na súa iniciativa de reivindicar as beirarrúas?
Sexa como sexa, espero que este anticristo non se convirta nun cristo (non falo de relixión senón de liortas)

———————————————————————–
Pola miña parte quero facer mais preguntiñas:
Quen ten a culpa de que o concello de Poio dispoña sempre de mais axudas ca Marín por parte da Deputación?
Tende en conta que o alcalde de Poio é o BNG.
Por que o Concello de Marín non pon as pilas e empeza a pedir, como piden todos, sexan do partido que sexan?
Por que os políticos de Marín prefiren facerse as víctimas e votarlle a culpa ós demais das súas carencias?
E por último, xa que eu entendo pouco destas cousas, gustaríame preguntarvos, a ver se alguén me pode explicar cal é a función dos deputados provinciais na Deputación. Cales son as tarefas que levan a cabo.
Esta pregunta ven a colación porque nos plenos, Muradas sempre arremete contra María Ramallo porque representa a un partido que non fai nada por Marín na Deputación, pero según a información que eu teño, o mesmo Muradas está presente en nove das doce comisións da Deputación e María Ramallo non está en ningunha.
Que pinta alí Muradas?
Podería facer algo e non o fai?
Non ten voz nin voto, pero sí ten soldo?
Pretende Muradas que María Ramallo faga un traballo polo que cobra él, que é o de velar polos intereses de Marín na Deputación?
Incógnitas que me gustaría resolver coa vosa axuda.
Graciñas e apertas

aceras brea 1

agora

agora 2