PO-313 (actualizado)

junio 30, 2009

Os veciños afectados polo pintado desta carretera levan arrastando este problema dende o mes de febreiro.
Lembro perfectamente cómo no pleno de ese mes o alcalde respondeu a unha pregunta da oposición, decindo que ese tema xa estaba controlado porque o Concello de Marín estaba en contacto coa Xunta e o Goberno autonómico ía solucionar este tema nuns poucos días.
Xa pasaron catro meses, o goberno da Xunta cambiou de partido e o asunto aínda está sin solucionar.
Tan difícil é correxir o trazado dunhas líneas e deixalas como estiveron toda a vida?
De quen é a culpa? Por que ninguén é quén de solucionalo?
Son as cousas da política que eu nunca entenderei.
E por se fora pouco, agora aparece o inefable Bieito Lobeira, ese experto na ciencia demagóxica para pedirlle explicacións ó Goberno do PP, despois de estar caladiño e despistado mentras este tema o leveba o bipartito. O de sempre. O cinismo dos sinvergonzas.
Lembrade que esta é a mesma carretera afectada polo plan Vigo Íntegra, contra o que Bieito nunca se queixou, que eu sepa.
Os veciños de Marín que quedaron atrapados neste atasco, sin duda son os que non se enteran de nada, pois os manifestantes estiveron toda a semana avisando do que ían facer e cando o ían facer, tanto nos periódicos coma na radio..

Diario de Pontevedra

mani 1
mani2

Faro de Vigo

mani 3

La Voz de Galicia

mani 4

Varios conductores foron identificados pola policía.
Esta vez no saleu o alcalde en mangas de camisa para enfrentarse á policía, estes veciños deben ser de segunda, aínda que os responsables do noso concello teñan unha parte de culpa en todo o que está a pasar.

En fin, amigos, esperemos que esta nova visita de Tourís sirva de algo e por unha vez o noso alcalde sexa capaz de negociar porque xa estamos fartos de velo fotografiado na prensa, presentando proxectos que acaban convertíndose en fume.

ma

Catro días despois…

po 1

po 2

po 3

Un grupo de veciños comunicáronme onte o seu desacordo pola maneira de proceder do equipo de goberno, que non deixou entrar a ningún membro da oposición na reunión mantida con Tourís no Concello.
Estes veciños queren deixar ben claro que se todo este asunto chegou a un bo acordo foi gracias ás súas movilizacións e as xestións mantidas por María Ramallo na Xunta de Galicia. As malas artes do alcalde deixando de porta afora ós concelleiros do PP e de Marín In estiveron moi mal.
Queda dito

————————————

Mirando atrás:

po1

po2

po3

po3b

po4

po5

p6

po7

po9





veiga,o divo

junio 26, 2009

http://www.goear.com/listen/d1179ff/veiga,-il-divo-fran-veiga
http://www.goear.com/listen/98c0d18/radio-
http://www.goear.com/listen/1d44808/radio-
http://www.goear.com/listen/faa65de/radio-
http://www.goear.com/listen/59b2418/radio-

O luns pasado, o noso alcalde foi entrevistado no programa “La opinión” de radio Pontevedra.
Todos sabemos que este tipo de entrevistas sólo sirven para lucemento persoal do político de turno. Aínda que os cidadáns teñamos oportunidade de chamar en directo para facer unha pregunta, non temos dereito a réplica. Ti podes preguntar o que queiras e o entrevistado vai contestar o que lle dea a gana e sempre quedará coma un señor.
Nembargantes hai unha cousa boa: sempre se pode chamar ó día seguinte ou calquera outro día e opinar sobre o asunto. Pode facerse de dúas maneiras, chamando ó contestador automático ou falar en directo.
A Democracia ten moitas vías e temos que saber aproveitalas.
Se queredes escoitar o que dixo Fran veiga, podedes facelo copiando esas cinco direccións que vos puxen no inicio.
Como o programa dura media hora, oubo que fraccionar a grabación en cinco partes para poder publicala.
Ide buscando unha por unha todas as direccións e poderedes escoitalo todo.
Despois xa opinaredes o que queirades.
A min fíxome moita gracia cando oín cómo conta o alcalde o seu encontronazo coa policía no caso dos manifestantes do metal, coma un rapaz que presume das súas heroicidades.
Ese día o teléfono de radio Pontevedra votaba fume, pero sólo uns poucos tiveron acceso a facer preguntas porque o tempo non daba para mais.
Lucimento total de Veiga, que falou coma un diplomático sin aportar solución a ningún problema.
Os que seguimos a traxectoria do noso alcalde dende que comenzou o seu mandato, escoitamos mitas promesas que nunca se verán cumpridas, vimos moitas fotos propagandísticas nos periódicos, asumimos cousas que xa se daban por feitas cando en realidade non eran mais ca fume.
Queredes exemplos?
Auditorio: Según o alcalde no mes de xaneiro de 2009 tiñen que chegar uns cartos da Unión Europea para empezar coas obras.
Centro de Ocio, este mesmo ano teñen que empezar as obras
Proxecto Arela: levan falando del dende o principio do mandato tripartito pero aínda non se sabe nada.
Problemas na PO313:: No pleno de marzo o alcalde falou deste asunto e contounos atodos que xa estaba solucionado porque él estaba en contacto coa Xunta e todos eran coñecedores deste problema.
Polígono Industrial-Empresarial : A Xunhta está a esperar que Veiga solicite que o SEPAS faga un estudio sobre a viabilidade de pstoriza dende marzo.
Aceras de San Xulián: Estas prometidas e seica “inminentes” aceras, que según Veiga aínda non puderon empezarse por culpa da Deputación, pero que o presidente Louzán non pode empezar porque o noso Concello aínda non cumpreu coa súa parte do trato, que consiste en ter os terreos preparados para iso.
Etc Etc Etc
Ata agora sólo temos unha realidade: a reforma do parque infantil.
Do resto nada de nada.
Iso sí, moitas fotos de Fran Veiga facendo isto e aquilo.

Fran machiño:

alcalde

Fran aplaudíndose a sí mesmo nun tema que non lle compete mentras os da Po-313 se quedaron sin solución

alcalde 3b

Fran amante dos nenos:

niñops

Fran defensor da familia:

familia

Pura propaganda mentras:

———————————————-

A casa segue sin barrer:

ram

raña

host

blo


Épocas

junio 21, 2009

Con este vídeo quérolle facer unha pequena homenaxe a un dos compositores mais importantes do século XX: Pete seeger.

As súas cancións son versioneadas por todo tipo de cantantes e grupos, e nunca van pasar de moda porque falan da vida, do sufrimento, das guerras, da paz e de todo tipo de experiencias vitais e eternas.
Pete Seeger, foi un gran activista defensor dos Direitos Humanos, pacifista e sensible.
Perseguido nos tempos da caza de bruxas na América de Macarty.
As súas cancións foron referencia para varias xeneracións de persoas.
Eu tiven a inmensa sorte de escoitalas dende moy rapaciña, na casa dos meus veciños Xexo e Genucho de Flora, que tiñan un tocadiscos e moitos discos americanos dos que non se podían escoitar pola radio.
Where have all the flowers gone? (a onde foron parar todas as flores) é a miña preferida. Unha canción protesta en contra de todas as guerras. podédela encontrar se a buscades en Yutube, na versión de diferentes cantantes. A mín gústame cómo a canta Joan Báez.

Neste vídeo que podedes ver aquí, son os Byrds os que cantan Turn Turn Turn (volta volta e volta).
Pete seeger amósanos que hai un tempo para cada cousa. Tempo para para prantar, tempo para a colleita, tempo para rir, tempo para chorar.
Debaixo do ceo hai unha época para cada cousa.
Tempo para bailar, para estar de luto, para o amor, para o odio, para abrazar, para ganar e para perder.
No noso caso estamos en tempo de espera.
Mentras tanto, amigos, ide a youtube e buscade as cancións de Pete seeger.
Escoitade a onde foron parar todas as flores e chorade un pouco.


Os melóns de Santiago (pleno de xuño)

junio 13, 2009

P6120202onte
Os primeiros caloriños do vran xa se deixabann notar, pero non era para tanto.
Chegamos ó Concello sobre as oito menos cuarto e atopamos un letreiro que nos mandaba entrar pola porta de atrás. Polo visto a escaiola do teito veuse abaixo diante da oficina dos municipais e hai perigo de mais desprendementos.
Na porta de atrás agardábannos os cinco policías de sempre: tres para gardar a orde na sala, un para gardar a porta e outro que sube e baixa continuamente para dar os recados.
Mentras os veciños buscabamos sitio  unha vella díxome “hoxe hai luna de forza, pode pasar de todo neste pleno”, eu quixen deixar claro que estabamos en menguante pero interrumpimos a conversa porque era hora de pasar revista. Un dos gardas foi mirando un por un todos os carteis para comprobar que non escribimos nada ofensivo contra o goberno. Pura rutina. Xa estamos afeitos á censura de Don Francisco (Veiga; non Franco).
Pouco a pouco foron entrando os concelleiros. Primeiro os da oposición, pola mesma porta ca nós. Despois os do goberno, que estaban reunidos na sala do lado, onde deben estar os ventiladores.
Fran Veiga aparcou a garabata no armario e visteu o nique do cocodrilo e lucía barba para aparentar unha autoridade que non ten.
Pero a conmoción foi xeral cando irrumpeu en escena dona Marilus Santiago, cun minivestidiño estampado que parecía un salto de cama. O escote era tan abondoso que desbordaba, e o sostén de talla 110 que usa de cotío brillaba pola sua ausencia.
Non se conformou dona Marilus con sentarse no escaño coma todos os seus compañeiros de escudería. Antes morta ca sensilla, fixo unha reviravolta que dixou ós homes alí presentes coa boca aberta.
Unha vez acomodada, colleu un par de folios que había por alí e empezou a abanarse con ahínco e a poñer cara de ovelliña degolada recén saída do forno.
Nas dúas horas que durou o pleno, esta muller levantouse sete veces para pasar uns minutiños no cuarto do lado (penso eu que para ventilar as súas carnes), facendo levantar de cada vez á persoa sentada a seu carón, e moi consciente da espectación que espertaba no personal masculino.
Ante tal espectáculo, melón arriba, melón abaixo, os veciños estabamos tan despistados que non nos lembramos nin de abuchear ó sinvergonza do Muradas cando arremetía contra María Ramallo
Os homes estaban demasiado ocupados controlando partes da súa anatomía que non teñen nada que ver coa língua e as mulleres discutiamos polo baixo se as domingas da edila eran de verdade ou de silicona, ata que decidimos que eran reais, porque as de silicona apuntan para arriba e estas apuntaban para abaixo.
Entre melón e melón, na miña cabeza íanse colando migalliñas do debate plenario, sin orde nin concerto.
– Falaron do tribunal de contas da antigua corporación e parece ser que Muradas petendía que María Ramallo lle “bicara o cu” e lle pedira perdón de rodillas porque o xuíz dictaminou que as contas estaban claras.
– Despois trataron a petición que fixo o BNG de que os asadores do lago de Castiñeiras empecen a botar lume outra vez, despois de varios anos de prohibicións.
O BNG mentras gobernou na Xunta non quería fogueiras e promocionaba os beneficios da empanadilla e o bocata de chourizo, pero agora que manda o PP pide que se poida facer lume e que se desempolven as parrillas porque todo Marín bota de menos o churrasco.
Mencionou Pilar Blanco unhas cantas leis e respondeulle a Ramallo con uotras moitas leis e artigos, con tal profusión de datos e cifras que a nacionalista non quixo escoitar mais e díxolle “Señora Ramallo está vostede moi desbocada hoxe” e soaron as risiñas dos do Bloque.
Ante as protestas do PP, o alcalde limitouse a rascar a tetilla esquerda, xusto debaixo do cocodrilo e poñer cara de aquí non pasa nada.
– Falou Miguel Briones para preguntar polo asunto do Valedor do Pobo e mostrar a disconformidade de Mar-In de que non poidan asistir mais veciños ós plenos e Veiga volveu a rascarse debaixo do cocodrilo e contestou que o Valedor aceptou os seus argumentos e gabouse a sí mesmo do ben que fai as cousas porque disque agora os plenos funcionan moito mellor ca antes.
– Tomou a palabra o PP para preguntar cales son os plans que ten a concelleira de cultura para as festas do verán, e dona Esther á que todos tomabamos por parva, respondeulle con cara picarona e conexil “prefiro gardar a sorpresa ata que chegue o momento”, e novas risiñas nas bancadas bloqueiras.
Habería lúa de forza despois de todo??
Discutiron mais cousas, as palabras parecían balas a punto de matar.
Muradas non solo disparaba improperios e frases sentenciosas e ocas,  tamén fulminaba coa mirada a Ramallo. A min se me mira así, póñolle unha denuncia por acoso psicolóxico.
Os do Bloque, a falta de argumentos desenfundaron un feixe de burlas
O alcalde rascaba a tetilla esquerda e facía rulos cos tres pelos que lle saían pola abertura do nique.
A gota que colmou o vaso foi cando un concelleiro do PP que no último pleno pedira algúns datos por escrito sobrea bandeira azul e outros asuntos, queixóuse porque esa resposta déronlla de calquera maneira, nun folio escrito á man, sin firma nin membrete de ningunha clase e nin siquera constaba o número de expediente.
O alcalde, moi risueño e sin deixar de facer rulitos, respostoulle “se quere números de expediente, as portas do arquivo están abertas e búsqueos vostede mesmo que eu teño outras cousas que facer. E mais risiñas do equipo gobernante.
E os melóns da outra non paraban de dentro pa fora e de fora pa dentro.
A día de hoxe aínda estou mareada e de cando en vez sinto algunha náusea.

Faro de Vigo

Sábado 13 de xuño de 2009

mel

melon

——————————————————

Ir a la Portada

martes 16 de junio de 2009

Ramallo critica las evasivas del gobierno de Marín

La portavoz del PP de Marín, María Ramallo, criticó ayer la forma en que el gobierno local está eludiendo responder a sus preguntas en los plenos. Ramallo recalcó que las respuestas por escrito «son manifiestamente mejorables por la forma, papel en blanco sin membrete y sin firma de nadie que se haga responsable».

La líder popular criticó que se les haya contestado que pueden revisar el expediente. Aseguró: «Ya los vemos nosotros, lo que queremos es que nos contesten en los plenos y no nos tomen el pelo». El PP afirmó que aún no se les ha dado una «explicación clara y razonada» acerca de quién fue el responsable de una factura de cinco mil euros en gastos de un hostal donde se realojó a una familia afectada por una inundación.


Eses teimudos tan molestos

junio 12, 2009

Hoxe, venres 12 de xuño de 2009, os veciños da Brea estaremos ás oito da tarde no Pleno do Concello, coma cada mes.
Nada cambiou a pesar das noticias que sairon na prensa en días pasados.
Os micropilígonos, de momento aínda siguen vixentes no documento do PXOM.
A loita continúa.
Por outra banda , quérovos avisar que mañá sábado ás 20:30, vai haber unha xuntanza para informar a todos os afectados da Brea de cómo está a cousa.

———————————————–

O alcalde danos coa porta nos fuciños

pleno 1

Porque somos antiestéticos e danamos a súa imaxe
Para Fran Veiga nós somos “eses teimudos tan molestos”

pleno a 2



A veces llegan cartas

junio 8, 2009

Ultimamente o noso alcalde ten correspondencia bastante activa co valedor do Pobo.
Non son cartas de amor precisamente.
Somos moitos os que nos queixamos polos malos tratos de Fran Veiga. O valedor pideu responsabilidades no Concello, pero os maltratadores saben buscar excusas. Disque se nos tratan mal é porque o merecemos.
Lembrades que nos últimos meses fomos moitos os que lle mandamos un escrito ó valedor para queixarnos porque non nos deixaban entrar nos plenos?
Podedes ler mais abaixo a resposta que lle da Fran Veiga ó Valedor.
A Fran non lle gustan as críticas.
A Fran o que lle encanta é que lle aplaudan.
Fran non quere que os veciños protestóns enchan a sala e limítanos o aforo. É o caso dos afectados polos micropolígonos.
En cambio cando hai aplausos deixa entrar a quen faga falta. Que llo digan ós veciños afectados pola lei de costas que no pleno extraordinario do outro día non tiveron límites nin controles. Había xente de pe e polos pasillos.
Claro que eses iban para aplaudir.

Solo lles faltou facer a ola.
Resolverá Fran os seus problemas ou venderálles fume?
Opinade vós mesmos.
Mentras tanto o mellor é escoitar a Raphael, que amenaza con vir este ano ás Peregrinas

a

valedor 2

valedor3


A Canteira protesta

junio 7, 2009

Os veciños da Canteira reveláronse contra o seu polígono antes ca ninguén.
Aínda os da Brea nin os de Macenlle tiñamos coñecemento da que nos ía cair enriba e xa os da Canteira andaban a turrar co seu problema.
Lembrade que en Vista Alegre están previstos dos polígonos, un é o da Canteira e outro é o de Macenlle.
Os da Canteira ben que o teñen moi difícil porque os terreos onde está ubicado ese polígono xa son propiedade do Concello.
Esa zona, de momento, está dedicada a ser almacén de trapalladas coma contenedores de lixo, e refugallos varios.
O Concello se quere pódelle cambiar o nome e chamarlle “solo dotacional público”, que queda mais bonito pero seguiría sendo o mesmo.
O BNG mentras estaba na oposición apoiaba a estes veciños. Agora está en contra deles.
Dende a Brea mandámoslle a nosa solidariedade.

Diario de Pontevedra

Sábado 6 de xuño de 2009

canteira 1
a canteira 2


A Brea na corda floxa 2

junio 7, 2009

x

——————————————-

Marinenses.com

Erasmo:

Sábado 6 de junio

APATÍA POLÍTICA

Por fin ha terminado la campaña electoral para las elecciones europeas. El índice de abstención se espera alto, más del 50%, lo que indica que al ciudadano de a pie no le importan estos comicios. Y, sin embargo, sí son importantes. Toda elección democrática lo es. La abstención se debe no sólo a la apatía que despiertan estas elecciones sino al desconocimiento de lo que significa participar en Europa. La campaña electoral se ha realizado en clave de política interna y, además de aburrida y sosa, ha resultado, a mi juicio, un verdadero desastre. Fue vergonzosa. No se salva ni el apuntador. Ningún partido ha estado a la altura de las circunstancias. Han primado los insultos, las malas maneras y la ausencia de debate sobre temas europeos. Pero Europa es importante, también para Galicia. Dos de los sectores que ahora están viviendo un drama como son el ganadero y pesquero se debe a que se cerró en falso una mala negociación en su momento, en tiempos de Felipe González. Ahora estamos pagando las consecuencias. Pero hay más. De Europa ya no van a venir los fondos estructurales (es decir, el dinero) para hacer carreteras ni otras obras en infraestructura. Marín puede darse con un canto en los dientes si sale adelante el proyecto Arela. A Galicia le queda por delante una larga travesía del desierto, que durará muchos años, ya que todo el desarrollo dependerá básicamente de nosotros, de nuestro talento y de nuestra iniciativa emprendedora. No podemos confiar en los demás, ni en que el Estado pueda desparramar millones para que podamos alcanzar a las regiones más desarrolladas. Por eso es importante apostar decididamente por la excelencia en la educación y por la natalidad. Pero no se está haciendo. Necesitamos un revulsivo como país, un liderazgo político y económico claro, pero me temo que tampoco esto se ve por ningún lado. Vivimos tiempos bastante pobres y miserables, en cuanto a ideas y en cuanto a valores. El nacionalismo, en un sistema globalizado, tampoco es ninguna solución, más bien lo contrario. Por si fuera poco, Galicia tiene un crecimiento vegetativo de población negativo: se mueren más personas de las que nacen y junto a Asturias somos las dos comunidades más envejecidas de Europa con lo que eso conllea de gasto sanitario. La crisis económica nos ha puesto en nuestro lugar. La pérdida de riqueza es un fenómeno que por si mismo va a originar un cambio de vida de muchas personas. No sólo no somos tan ricos como pensábamos sino que nuestros ahorros y nuestras pensiones son insuficientes. La toma de conciencia de esta realidad determinará un tránsito hacia la austeridad. Ahorraremos más, gastaremos menos, aprovecharemos mejor los recursos. No queda otra salida. Y como problema colateral, la deuda. La nueva administración de la Xunta se ha encontrado con un agujero de 1.200 millones de euros. El gobierno gallego solo tiene capacidad para endeudarse en 500 millones de euros. Necesitaremos un porrón de años de crecimiento que sólo servirán para pagar deuda. Este es el panorama que nos espera. Pero no tengo ninguna duda de que saldremos adelante, con austeridad y con esfuerzo. Por eso es tan importante sentar ahora las bases de un futuro mejor. Y cuando digo esto me estoy refiriendo en concreto a Marín. Queda muchísimo por hacer porque con gobiernos como los que hemos tenido hasta ahora, poco se ha hecho por ese futuro. Básicamente porque nuestros políticos municipales, todo hay que decirlo, han sido muy malos. Pero no son los únicos. La clase empresarial es muy pobretona, está muy poco formada, por lo general, y como colectivo parece el ejército de Pancho Villa, cada uno va por su lado. Los grandes empresarios (Nogueira, Manuel Nores, Factoría Naval, etc) no han sido capaces de crear un lobby en el Concello. Prefieren participar en otros foros. También entre los empresarios falta liderazgo asociativo. Y lo poco que hay –Acemas y Estrela de Marín- son insuficientes, además de estar bastante desinformados. Nos lo han demostrado con creces a lo largo de estos dos años con la falta de visión de un gran polígono industrial para Marín. Han preferido dorarle la píldora al equipo de gobierno y dentro de este, sobre todo, a los del Bloque, cuando los nacionalistas son incapaces de ver no solo a largo plazo sino a corto no solamente por ignorancia sino también por desidia. Aunque los socialistas tampoco se quedan atrás en sus responsabilidades, con un alcalde al que yo bauticé desde estas páginas como “Fran el Desdichado”. El gobierno bipartito que tenemos ha sido y es un desastre. Pero como todo tiene remedio, vislumbro que las cosas van a ir a mejor en esto del suelo industrial. Hasta dónde yo sé y por la información que tengo hay margen para reconducir el problema. La reunión que se celebró el martes en Santiago con la directora de Política Territorial permite ver una pequeña luz al final del túnel. Y todo va a pasar por lo siguiente: saldrá adelante Pastoriza como polígono industrial para Marín y así se incluirá expresamente en el texto del PXOM, posiblemente como un anexo (el único problema técnico lo tienen los de Moaña con algunos terrenos), se desecha Vista Alegre y A Brea como minipolígonos (en A Brea se mantendrán los terrenos como suelo rústico ordinario y algunas fincas como suelo agropecuario, aunque esto último puede suscitar algún problema con esa calificación si es definitiva), se mantiene la calificación para Moledo como suelo industrial (con matizaciones para evitar en un futuro la especulación en el caso de que se traslade la fábrica de gaseosas) y la alternativa del Pituco está a expensas de lo que dictamine la autoridad correspondiente por si colisiona con aspectos ecológicos. La reunión celebrada en Santiago fue tensa los tres primeros cuartos de hora –en los que Vilaboa, por cierto en estado nervioso, no dejó en todo momento de llevarse el bolígrafo a la boca- pero después, entrados todos en razón, derrotó por cauces más normales. A ella asistieron el alcalde (PSOE), Vilaboa (BNG), María Ramallo y Manuel Santos (PP), Isabel Martínez (Mar-In) y dos técnicos del Ayuntamiento, además de la representante de la Xunta. De allí salió un principio de solución, por lo que hay razones fundamentadas para la esperanza. El mismo espíritu de colaboración y consenso entre las partes está rigiendo también en el estudio de las alegaciones donde ya han comenzado los trabajos, que van a buen ritmo y sin grandes sobresaltos en los debates, aunque cada partido mantiene su posición. Si todo transcurre como está previsto tendremos fumata blanca para el PXOM con el consenso de los 21 representantes municipales. Sería un triunfo de todos, como debe ser. De no torcerse las cosas –solamente ocurriría si socialistas y nacionalistas cambian de criterio volviendo otra vez a las andadas- en pocas semanas tendremos luz verde para este importante proyecto.


A Brea na corda floxa

junio 4, 2009

c. floxa

c. floxa 2

c. floxa 3

————————————

Seguimos á espera, con pacencia pero con nervios, con boa educación pero con rencores que nacen hacia dous grupos políticos “supostamente progresistas” polos que vota a xente que anhela xusticia social. Xusticia social?. Amor polo pobo? Respeto polo cidadán?. Permitídeme que me parta de risa.
Como decía, amig@s, seguimos á espera.
As últimas noticias indícannos que continuamos na corda floxa.
Neste gran circo que é o Concello de Marín, os da Brea estamos mal situados na parte acrobática.
Dependemos de Fran Veiga, un aspirante a funambulista que nunca será mais ca pallaso.
Na corda floxa seguimos, non sabemos se as acrobacias funambulistas do noso alcalde nos levan a bo fin ou nos queren tirar ó chan directamente.
Explícome:
Fai mais de tres meses, acollemos con esperanza a noticia de que o parlamento español, con unanimidade por parte do PSOE e mais o PP e con abstención do BNG, aprobou o estudio do Polígono de Pastoriza por parte do SEPES, dando a entender que este sería un proxecto supramunicipal. Moi ben. Pero… sempre e cando fora o alcalde quen o solicitara. A día de hoxe Fran Veiga aínda non o solicitou, a pesar de que é o seu partido o que fixo a proposta.
Que opinan os empresarios?… nada de nada.

Con respecto ós micropolígonos, ata agora o equipo de goberno sempre nos dixo que según os técnicos, non se poderían quitar do PXOM sin facer unha nova exposición. Como unha nova exposición retrasaría moito a aprobación do Plan, sería mellor cambiarlle o nome e poñelos coma “solo de uso dotacional público”, outra trampa, como xa explicamos o outro día.
Curábase en salú o alcalde afirmando que o PP da Xunta íballe rechazar o proxecto e que non quería colaborar con Marín, pero mentras él lle decía isto á prensa, o señor Muradas gardaba no seu bolsillo un fax da Xunta invitando ós políticos marinenses a unha reunión para tratar de chegar a un consenso. Esa reunión foi onte.

Nas noticias de hoxe o único que sacamos en claro é:
Os polígonos da Brea e Vista Alegre poderíanse sacar do PXOM sin ter que facer unha nova exposición e quedar coma solo rústico de protección agropecuaria (Isto significa que o alcalde minteunos a todos ata agora)
Quere decir isto que van desaparecer estes minipolígonos do PXOM?
Non, isto quere decir que poderían desaparecer do PXOM se o alcalde quixera. Pero se o alcalde quere que queden, quedarán.
Ou poderían chegar a ser solo de uso dotacional público.

Conta o alcalde que está moi contento con esta reunión porque a Xunta vai respetar por enriba de todo a autonomía municipal.

E logo de que depende todo?
Pois non Depende, senón que Pende.
E de que pende?
Pende da corda floxa.
A Brea está nas mans dun funambulista de terceira .
Se o alcalde quere, seremos polígono. Se o alcalde quere seremos solo dotacional público. Se o alcalde quere… seremos unha pouca merda.
A bara do equilibrio inclinará según o capricho do pallaso.
Estamos nas mans dun pallaso caprichoso e mentireiro.
Iso é todo

Nota: Todo o meu respeto para os pallasos de verdade, eses que nos fan chorar de risa e que non merecen ser comparados con ningún político.

bo


Acemas. Inocencia ou cinismo?

junio 2, 2009

acemas 2

A verdade é que Berta Trabazo tennos a todos un pouco descolocados.
Dende o ano 2006 os veciños da Brea tivemos varios encontros con esta muller e algún membro mais de Acemas, para explicarlle que este polígono non era unha alternativa seria nin acorde co numeroso colectivo de empresarios de Marín. Ao mesmo tempo comunicámoslle que a nosa loita ía continuar e que os empresarios tiñan que moverse e pedirlle ó Concello que buscara outra alternativa para ubicalos. Incluso nos ofrecemos para apoialos na solicitude de solo industrial.
Dende entón correron ríos de tinta nos periódicos sobre a idoneidade da Brea ou Pastoriza e sobre a inutilidade de propoñer o Pituco porque é monte protexido.
A súa opción foi manterse caladiños, sin afirmar nin negar, sin pedir nin protestar. Sin facer nada, á espectativa, a ver se ocurría algún milagre.
Pasaron tres anos…Tres longos anos!
O milagre aínda non se dou porque nunca loitaron por el. (A Deus rogando e co mazo dando).
Berta Trabazo excúlpase a sí mesma, amosa a súa sorpresa porque os políticos a deixaron tirada. O Bloque minteulle e o PP traicionouna.
Acaso non se enterou de que tanto o PP coma Marín-In sempre estiveron de parte dos veciños?
Nunca superon de todas as mentiras e tropelías que cometeron os nacionalistas en Marín?
E agora que fai ela? Cómo lle explica ós seus asociados que o polígono era fume?
Eu aínda non me explico que clase de empresarios son os que manteñen unha directiva tan inocente ou tan inepta, con tan poucas ambicións para as posibilidades de Marín no tema empresarial e industrial.
De verdade esperaban cubrir a súa demanda cos metros cuadrados que hai na Brea?
De verdade confiaban no BNG?
De verdade pensaban que os veciños estabamos satisfeitos co polígono arredor das nosas casas?
Ou era que nunca esperaron que os veciños da Brea tiveramos tanta capacidade para manternos firmes na nosa postura, caia quen caia?
E que pensaba facer Dona Berta cos empresarios da pedra, que non se poderían ubicar na Brea?

Dádesvos conta, queridos amigos que ata agora os únicos que loitamos por un polígono en condicións para Marín, somos precisamente os veciños que nos opoñemos ós micros? Dádesvos conta que Acemas nunca solicitou un polígono en condicións porque se conformaba coas migallas que lles ofrecía o Bloque?

Pero quen pode alimentarse de migallas mais ca os miserables?
Agora…despois de dous anos!, pide solución urxente para o sector.
Fala Berta da “inoperancia política existente”. Iso é certo. Se ademais lle engadimos a inoperancia de Acemas, atopámonos co que temos agora:
Fume
Acemas….Inocencia ou cinismo?
breaseixo

acemas