Irregularidades na Concellaría de Medioambiente

abril 18, 2011

A día de hoxe: 16 de xuño, actualizo unha páxina escrita o día 18 de abril do mesmo ano (2011) para que os lectores poidades ter unha información mais completa sobre as acusacións que fixo o sindicato USO  contra a concelleira de medioambiente Pilar Blanco.

————————————————–

 

 

18 de abril de 2011:

A xente está cansada de que lle tomen o pelo, de tragar cousas raras e non poder manifestar disconformidade, porque o que se atreve a levantar a voz, inmediatamente é tachado de insolidario e outras cousas mais que non vou mencionar agora por non volver levantar mais polémicas innecesarias.

Os que ledes este blog asíduamente sabedes que xa levamos uns cantos casos  denunciados.

O  que nos ocupa hoxe non sólo é unha privatización encuberta, tamén é un chanchullo que se montou á conta dunhas personas discapacitadas que non teñen culpa de nada e sí teñen unha gran ilusión por incorporarse ó mundo laboral.

Trátase dunha cesión ilegal de traballadores, semellante a outra que dou lugar a unha inspección técnica de Traballo o ano pasado, cando se constatou unha infracción moi grave por un motivo similar protagonizado polo concello e a empresa Limpiezas Fernández .

Feitos:

O ano pasado a ONCE, dentro das súas actividades formativas, meteu un curso para inserción laboral de peón de limpeza viaria, e puxo este curso en mans dunha Sociedade chamada G-Prodis. Esta Sociedade púxose en contacto co concello de Marín e truxo varios alumnos para facer prácticas no servizo de limpeza.

Agora o concello de Marín convocou un procedemento de adxudicación para o servizo de apoio ó de limpeza vial e son invitadas tres empresas.

Destas tres empresas, dúas renuncian alegando outros compromisos.

Sólo se presenta unha: Funcarma S.L. pero á hora de levar o expediente á mesa de contratación, a secretaria informa de que non se pode levar a cabo porque descubreu que as tres empresas das que falamos están relacionadas entre si. Polo tanto hai que volver facer unha nova contratación.

Pero iso non é todo. Hai outro detalle:

O representante de Funcarma S.L. (empresa escollida), tamén representa á Sociedade G-Prodis, que leva os cursiños. Isto último, según denuncia o sindicato, podería ser delito.

Menudo rollo non si?

Aparte destas irregularidades, habería que botarlle unha ollada a cousas coma a Normativa sobre centros especiais de emprego e os seus mecanismos de control. Salarios destes traballadores, etc.

Aquí está a denuncia que fai o sindicato USO, este escrito amosa os detalles clarísimamente, e solicita a suspensión inmediata deste procedemento.


A voltas co expediente contra o BNG pola casa da Veiguiña 3

marzo 17, 2011

É a terceira vez que tratamos aquí o tema da Veiguiña.
As anteriores son:

http://breaseixo.wordpress.com/2010/07/07/sentencia-condenatoria-para-o-bng-polo-caso-veiguina-1/

http://breaseixo.wordpress.com/2010/07/07/sentencia-condenatoria-para-o-bng-polo-caso-veiguina-2/

http://breaseixo.wordpress.com/2010/08/29/o-pufo-da-casa-da-veiguina/

Acabo de recibirr este expediente (unha vez mais) contra o BNG, enviado por Xan Montenegro, representante do colectivo veiguiña.

Por a presente enviolle a notificacion da resolución da alcaldia do expediente 58/06, no que se decide, despois de telo gardado no caixon un ano, incoar expediente de reposicion da legalidade urbanistica contra o B.N.G e o seu representante no Concello e actual responsable de urbanismo D.Xose maria Vilaboa Ramos.
Resulta vergonzoso que un partido como o B.N.G se presente cínicamente como puro e casto na defensa da legalidade, e por a contra dediquense a facer obras sin licencia, usando os cargos publicos que obstentan para obstruir as labores inspectoras dos servicios tecnicos  do Concello,tal como sucedeu o 28 de xullo do 2008.
Lamentable tamen e o papel do alcalde D.Francisco Veiga, que actua de complice do B.N.G e do seu concelleiro de urbanismo infractor. Se tuvera un minimo de dignidade tiño cesado  fulminantemente, pois non é normal que o raposo esté gardando as galiñas, e os expedientes do urbanismo en Marin,
Pero unha vez mais vese que a aplicacions das leises urbanisticas inda non teñen rango equitativo e igualitario no Concello de Marín.
Respecto o expediente, decir que conten importantes laguna e datos erroneos, que curiosamente favorecen ó infractor B.N.G, que esperamos  sexan subsanados coas alegacións que se presentarán nos plazos que a Sra secretaria Xeral establece na notificacion que recibín.

Marin a17 de marzo do 2011.

O colectivo Veiguña: Reprentante e personado no expediente, Xan Montenegro

——————————————-

Actualizo este entrada ó día seguinte coa seguinte noticia do faro


 


O carro e a privatización

marzo 10, 2011

Cando mo dixeron non o puden crer. Ultimamente a xente cóntame todo tipo de fantasías para que as publique neste blog. Eu nunca publiquei nada que non estea demostrado, así que esquecín o asunto.
Pero a cousa era verdade.
Que lástima non estar alí coa cámara de fotos para inmortalizar un momento tan memorable.

Resulta que Pilar Blanco anda perseguindo dende hai meses a un traballador da limpeza porque según ela non traballa tanto como debe.
E tal a obsesión que ten con este home que dedica días enteiros na súa persecución.
De onde sacará o tempo a concelleira de Medioambiente?
É que non para. Corre que te corre dun lado a outro, denunciando a lei de Augas, enterrando cachalotes, poñendo sumidoiros, limpando montes, vales e corredoiras, vixiando os pasos de María Ramallo para que non lle roube votos…
E aínda lle queda tempo para controlar ós barrendeiros.
Claro que conta coa axuda inestimable do seu colega Vilaboa, que ese sí, non dubida en abandoar os seus deberes na concellaría de urbanismo para dedicarse á persecución implacable de funcionarios con escoba, mentras os veciños fan colas interminables nas oficinas de urbanismo solicitando unha entrevista.
-Volva vostede mañá, o concelleiro non está.
Dinlle as funcionarias do “chiringuito” ós sufridos cidadáns, mentras Vilaboa, agochado nunha esquina, controla os ires e vires dos carriños do lixo.

Según me contaron, e agora vexo confirmado na prensa, o outro día medio Marín quedou atónito cando viron a Pilar Blanco e a Vilaboa correndo a toda pastilla cun carriño da limpeza.
A escoba empinada a modo de mástil, e o polveiro colgando por diante coma un mascarón de proa, percorreron varias rúas empurrando vento en popa a toda vela.
A xente que fumaba ás portas dos bares quedou coa boca aberta e o pitillo pegado ó labio inferior e os transeúntes paraban para ver o espectáculo.
Quen me dera estar alí para ver cos meus ollos a unha muller pequeniña, pegada a un home grandísimo, os dous facendo equipo, cargando a toda velocidade co famoso vehículo, caldeiros do lixo, basoiras e polveiros dando tumbos.
Dende ese día os funcionarios do concello bautizaron ese carriño e chámanlle “O eco-carro”
Vivir para ver.
Marín sempre pioneiro en ridiculeces.

————————————————–

O acoso e intento de derribo de Pilar Blanco contra un traballador non deixa de ser unha mera anécdota que egocha cousas mais graves. Por exemplo a paulatina privatización do servizo de limpeza que está a levar a cabo co beneplácito do alcalde:

Aqui vos poño unha nota de prensa enviada ós medios polo Colectivo Nacionalista:

O BNG e o PSOE pretenden privatizar a limpeza viaria en Marín.

O pasado 24 de febreiro e a proposta da concelleira de Medio Ambiente, Pilar Blanco do BNG, a comisión de goberno do Concello de Marín aprobou unha proposta para a contratación do servizo de “Prestación de labores de apoio ao actual servizo de limpeza viaria”, por un importe de 70800€ .

Como se pon de manifesto na proposta este contrato faise “en tanto non se inicie o proceso para a xestión indirecta mediante concesión dos servizos de limpeza…” Un eufemismo para non poñer por escrito que se pretende privatizar o servizo de limpeza viaria do Concello de Marín e que este contrato de servizos é o primeiro paso para un posterior traspaso total da limpeza viaria.

Para este contrato empregan o procedemento negociado sen publicidade, unha modalidade permitida pola lei de contratos pero que na práctica supón una concesión “pactada”. Todo isto sen darlle a publicidade á que nos teñen acostumados ultimamente desde o goberno municipal, será que non lles interesa que os sufridos habitantes de Marín teñamos coñecemento destes feitos. Polo tanto non sabemos en que condicións se fai este contrato, duración, número de persoal contratado, en que condicións, etc.

Resulta chocante que os que se manifestan contra a privatización da sanidade e dos servizos públicos na súa casa fagan todo o contrario e sexan uns auténticos campións das privatizacións.  Recentemente o BNG foi unha das organizacións convocantes dunha manifestación en defensa dos servizos públicos e contra a súa privatización. No manifesto da mesma podiamos ler: “O rescate e ampliación da xestión pública en servizos que foron e están sendo privatizados na administración local como a limpeza, abastecemento de auga e depuración, parques e xardíns, escolas infantís, servizos socioculturais e administrativos, servizos provinciais de emerxencia, parques comarcais de bombeiros, …”

Unhas forzas políticas que se autodenominan progresistas deben apostar polo reforzo e ampliación dos servizos públicos, creando emprego e transformando o temporal en estábel, e pola ampliación da propia administración pública como proposta de defensa do público fronte ao privando. En Marín apostan por continuar afondando na descapitalización humana e económica do concello entregándolle servizos esenciais a empresas privadas. Algunhas veces sobordando a ética e a legalidade como no proceso de concesión do ecoparque.

Chocante é que a xestión das multas fora privatizada, e máis aínda que teñamos que ir pagalas a Pontevedra á mesma empresa que xestiona as multas do concello veciño. Con que cara van reivindicar que non nos leven os xulgados ou que nos poñan unha nova notaría, se os que deben defendernos nós venden desta forma.

Coa recollida do lixo privatizada empeorou o servizo e pasamos a pagar uns cuantiosos recibos, cando fagan o mesmo coa limpeza viaria canto nos van cobrar? Que vai pasar cos traballadores e traballadoras que hoxe fan o servizo? Canto nos vai custar esta aposta pola xestión indirecta e como a van financiar?

Opoñémonos a esta forma de gobernar contra os intereses dos gobernados e demandamos o mantemento e mellora dos servizos públicos no Concello de Marín. Iso faise cunha mellor xestión por parte dos que cobran unha cuantiosas dedicacións exclusivas e non por privatizar.

Marín, 11 de marzo de 2011.



Marín ten o certificado MACT

febrero 8, 2011

Temos que felicitar á nosa  concelleira de Medioambiente e Turismo, moi capacitada ela, que non para de recibir títulos e diplomas acreditativos.
Ao moi prestixioso certificado EMAS en Medioambiente, súmaselle agora o distintivo MACT, en Turismo.
Cabe resaltar que Marín é o único concello de Galicia en ter o EMAS, e tamén o único concello da provincia de Pontevedra que dispón do MACT.
MACT significa Modelo de Aproximación á Calidade Turística, e ven otorgado polo Ministerio de Turismo, a Xunta de Galicia e a mancomunidade dos oito concellos que forman “Terras de Pontevedra”.
Según as autoridades, este distintivo vai servir para Optimizar, Dinamizar e Espabilar o noso turismo.
Esperemos que o concello non teña que pagar por ter este galardón tan distinguido, porque senón, en vez de dinamizarnos e optimizarnos, o que imos é arruinarnos, posto que  xa estamos a pagar polo EMAS 600 Euros ó mes.
O EMAS é un invento de empresas privadas (coma o das bandeiras azules), para optimizar, dinamizar e espabilar o medioambiente. Marín é o único concello deGalicia que o disfruta.
ENMACOSA é a empresa que leva xestións e mantemento para que Marín dispoña do devandito certificado. Quizais Marín sexa o único concello de Galicia que o ten porque custa 600 Euros ó mes, e ninguén sabe para que sirve realmente, ademais de darlle de comer ós empregados de ENMACOSA. Polo que vexo, os concellos de todo o resto de Galicia, pensano ben antes de tirar cos cartos.

Fai clic aquí

Noticia

Una asistencia técnica de Enmacosa permite lograr el primer certificado EMAS de la UE para la gestión de playas gallega

Marín 27/07/09

- Seis playas del Ayuntamiento de Marín acaban de convertirse en las primeras de la comunidad gallega que disponen de gestión ambiental dotada con el certificado medioambiental EMAS de la Unión Europea, un distintivo que garantiza la idoneidad de ese sistema y la implantación periódica de controles para alcanzar determinados parámetros en aspectos como la generación de residuos peligrosos y sanitarios, la reducción de la basura, el consumo de agua o de electricidad, o la producción de ruido.
Concretamente se trata de las playas de Portocelo, Mogor, Aguete, Loira, Coviña y Santo do Mar, que durante el último año fueron sometidas a un intenso trabajo de asistencia técnica por parte de la consultoría Enmacosa por encargo del Ayuntamiento de Marín. La iniciativa incluyó también el sistema de gestión de la Oficina de la Concellería de Medioambiente.
La Xunta de Galicia hizo público este mes de julio esta adhesión al registro gallego EMAS, por la que el Ayuntamiento se compromete, entre otras cuestiones, a cumplir escrupulosamente toda la legislación medioambiental que le sea de aplicación, realizar una evaluación de las actividades que se realizan en esas playas para conocer cuáles son sus impactos significativos en el medio, o ejecutar todas las medidas correctoras necesarias para reducir y prevenir la contaminación.
El ahorro de recursos naturales a través de un consumo racional, la reducción de los residuos, el fomento de la recogida selectiva, el afianzamiento de unas condiciones higiénico-sanitarias adecuadas de las aguas para el baño o la promoción del concepto de responsabilidad medioambiental entre los usuarios de los arenales son también compromisos asumidos por la Administración local.
En Galicia se concedieron hasta julio del 2009 algo más de doscientos certificados EMAS a empresas, entidades sociales o instituciones que avalaron medioambientalmente determinadas actividades, pero hasta ahora no existía la gestión ambiental de playas en esta relación. El sistema analizado por Enmacosa, consultora con capacidad para realizar este tipo de asistencias técnicas por toda la geografía española, incluye todos los servicios que se prestan en estos arenales, como seguridad, salvamento y primeros auxilios, limpieza y recogida de residuos, mantenimiento de instalaciones, accesos, servicios higiénicos, equipos de limpieza, actividades de ocio, etc.

————————————————-

Opinións en Marinenses.com (Desde el ayuntamiento haciendo amigos)

Metropolitano

Publicado: Lun Feb 07, 2011 10:12 pm

Primarias, secundarias, terciarias, cuaternarias y dinosaurios
La avenida de orense tiene mucho aparcamiento de coches en batería desde el límite con la vecina Pontevedra con el paseo del colesterol. Han pasado cuatro años desde las anteriores elecciones, ninguno prometió tapar los agujeros de las arquetas que hay en los aparcamientos y tampoco el gobierno municipal lo hizo. Quizás antes de las próximas pero ahora están ocupados en tapar los agujeros económicos y tenemos que tener cuidado para no seguir metiendo las ruedas de los coches en esos agujeros.

Otro agujero es la concesión del MACT (modelo de aproximación a calidad turística) que se entregó por el organismo Terras de Pontevedra al Concello de Marín. Bloquilandia nos enseña en su pagina web la entrega del galardón a la Concejal del Medio Turistico y de cachalotes que le hace el Alcalde de Ponteaceras (antes Pontevedra). Ese galardón se le da a las playas de Portocelo, Mogor, Aguete, Loira, O Santo y …………………… A Coviña do Cachalote, es decir, a todas y dice que es la primera vez que se les da ese galardón.

Esas cosas suenan igual que en la época del Concejal Portela que le daban galardón de municipio verde o en la época del “spain is diferent” que daba el Ministerio de Turismo con un diploma. Era muy difícil que no le dieran ese galardón a las playas de Marín (a todas) porque el organismo Terras de Pontevedra esta formado por Pontevedra (no tiene playa), Barro (no tiene playa), Cotobade (no tiene playa), Pontecaldelas (no tiene playa), Vilaboa (tiene alguna), Poio (tiene playas pequeñitas). ¿Qué es el MACT, que suena a ordenador ?, pues con lo que encontré es: “El objetivo general que rige la implantación del MTACT es crear conciencia de servicio entre los subsectores beneficiados a través de la iniciación en la gestión de la calidad, a partir de la metodología y el uso de herramientas propuestas y diseñadas desde una visión unitaria de futuro”.
Non me enteirei de nada, tu.

Pero luego veo otra referencia que aclara que “El MACT no es un sistema de aseguramiento de la dalidad propiamente dicho, ya que no se basa en unas normas de calidad específicas para cada subsector, ni dispone de auditorias, ni de revisiones del sistema y tampoco es necesario el cumplimiento de estándares ni de requisitos previamente fijados”.
Aquí ya me aclare un poco, “eche o mesmo de sempre”. O mesmo papel bonito que se colja nas paredes e xa está.
¿Teñen vostedes o seu certificado de calidade?. Non me salgan de casa sin eles. Cartos non terá o Concello, pero certificados de calidade moitos. Calidade, calidade, da boa.

Lio a babor es una buena expresión mariñeira para ilustrar las noticias que dan un sector crítico en el psoe de Marín que reclama mayor presencia en las listas sin poner en duda el liderazgo del Alcalde y la presencia de otros ilustres en la lista. Pontevedra tuvo una situación parecida donde Teresa Casal fue relevada con Antón Louro como candidato y un sector crítico que había pactado con él pero que ahora se tropieza con la realidad de verse relegados a puestos de bulto. Habla el periódico de que ese sector esta con Benito Gonzalez y Pazos Lamoso, con el Alcalde defendiéndose usando el voto que le dieron para formar la candidatura. Pontevedra y Marín. Cuando escribo esto no sé como habrá quedado la cosa, pero será o mesmo de sempre, como se dice en estos asuntos, seguirán los mismos dinosaurios porque al fin y al cabo están todavía en la época primaria.

Cuiden al aparcar en la avenida de orense junto a Cantodarea, hay buratos e non son de cartos.
Ajuanta burra, ajuanta que viene Pleno.

——————————————————

Protocolo Anti-refugallo-xigantesco

É unha pena que, a pesar de ter tantos diplomas colgados nas paredes da Concellaría, Pilar Blanco se quede sola ante o perigo cada vez que aparece un cachalote polo horizonte.
Se o bicho está vivo, non hai mais ca decirlle “Fuxe Fuxe” para que se largue. O malo é cando chega morto porque ninguén sabe que facer con el.
Se fora un refugallo pequeno levábase para a Canteira e listo. O malo é que se trata de animais de grandes dimensións.

Hai quen opina que a mellor solución é cortalo en toros e repartilo polas tabernas típicas de Marín para que o poñan de pincho ou de tapa. Desta maneira actívanse a un mesmo tempo o Plan EMAS e mais o Plan MACT, optimizando tanto as praias coma as tabernas.
Pero polo visto as cousas non se fan así. Hai que seguir un protocolo anti-refugallo-xigantesco
e para iso é necesaria a colaboración da Xunta de Galicia, que sempre se escaquea cando de defuntiños ou de cagallas se trata.

Cahalote na praia da Coviña (Cachi para os amigos)




Puntualizando a Pilar Blanco

febrero 1, 2011

O domingo 21 de xaneiro, Pilar Blanco fixo estas declaracións no Diario de Pontevedra, que é necesario puntualizar

Unha vez falado dos polígonos empresariais, e xa que neste blog dispoñemos de mais espazo que na prensa, podemos falar do certificado EMAS, ese misterio que ninguén sabe qué significa realmente e que o noso concello comparte con Celulosas.
Parece ser que Marín é o único concello de Galicia que dispón de tal certificado e Pilar Blanco, como única Concelleira de Medioambiente puseedora de tal galardón, estuvolle a dar charlas e coloquios a concelleiros de outros municipios galegos para que todos saiban o que significa ser EMAS.
Nembargantes, o devantido certificado non librou ó noso concello dun expediente sancionador por facer operacións ilegais de verquido e depósito de basura na Canteira.

Puxo moito coidado o periodista responsable de facerlle esta entrevista á nosa concelleira, de non facer preguntas sobre este tema. Pode ser que lle tivera algo de medo ó famoso “talante” de Pilar Blanco, cando lle mencionan cousas que a ela non lle conveñen.

Para ver cómo empezou a denuncia dos veciños facede clic na seguinte dirección

O lixo e a concelleira EMAS

marzo 9, 2010

O expediente sancionador á concellaría de Medioambiente está no seguinte Pdf

Resolución output


En canto ó Centro de Saúde, o BNG ocupou ducias de páxinas nos periódicos afirmando unha e outra vez que a Xunta non tiña proxecto para Marín, incluso editaron un boletín especial para falar deste tema. Publicaron uns  orzamentos da Xunta de Galicia nos que non aparecía Marín. Contáronnos que a Xunta nos tiña discriminados.
Asustaron ós veciños canto puderon ata que se destapou a mentira. O Centro de Saúde vaise facer. Sempre e cando o señor Vilaboa teña intención de dar o permiso de obra pertinente.
Pero a confusión a que nos teñen sometidos co Centro de saúde non remata ahí. Resulta que o personal que traballa no local “provisional” que temos na rúa da Estrada, leva meses a queixarse de que os enfermos teñen que ser atendidos en condicións insalubres e terceiromundistas, e solicitan ser trasladados a un local mais adecuado mentras non se fai o centro de saúde. A Xunta buscou un baixo na rúa Inferniño que parece cumplir as condicións, pero o goberno local non está de acordo e quere que os enfermos sigan acudindo ás actuais dependencias, cuxo alquiler cobra un antigo concelleiro do PSOE (9.000 Euros ó mes).
O argumento que expón o BNG para impedir que a atención primaria se mude ó Inferniño é “Queremos un centro de Saúde xa”. E os veciños teremos que agardar a que veña “David Coperfield”, ese mago americano tan famoso que fai aparecer e desaparecer edificios a golpe de varita máxica en trinta segundos.

Podemos continuar falando de enganar ós veciños e mencionar o último culebrón que teñen montado Pilar Blanco e Vilaboa co asunto da discutida Lei de Augas  que a Xunta de Galicia aprobou en outubro de 2010.
Os dous concelleiros van de parroquia en parroquia pedíndolle a todos que fagan alegacións para, seún eles, tentar que non entre en vigor esta Lei. E fano agora, tres meses despois de que fora  aprobada polo parlamento, e sabendo que hai que cumplir coa normativa europea.

Non é nova a costume de emporcallar, chapuzar e mentir que ten o BNG de Marín. Podería mencionar moitos exemplos, como cando Vilaboa tiña gardados nun caixón os planos do Plan Vigo Integra, ideado polo Bipartito da Xunta e negábase a ensinarllo ós veciños, decindo que el non sabía nada, cando deberían estar expostos ó público dous meses antes. Ou o famoso proxecto da Táboas de vivenda protexida, que pretendía botar abaixo varias casas nas Viñas Blancas.
Pero xa está ben por hoxe.
Se os veciños desexan confiar no BNG a pesar de todo, están no seu pleno dereito porque Democracia significa pluralidade, pero que non sexa por ignorancia.




Varas de medir

enero 24, 2011


Pleno de xaneiro de 2011. Asubíos no vento

enero 17, 2011

Soplando no vento

Cantos camiños ten que andar un home
para que o teñades por home?
Cantos mares ten que surcar unha branca paloma
para poder descansar na area?
Canto tempo seguirán silbando as balas de canón
antes de ser prohibidas para sempre?

A resposta amigo está asubiando no vento.

Cantas veces ten que mirar un home cara arriba
para poder ver o ceo?
Cantos oídos ten que ter un home
para oír os lamentos do pobo?

Cantas mortes mais ten que haber
para que sexan demasiadas?
Cantos anos pode un monte existir
antes de confundirse co mar?
Cantos anos pode vivir un pobo
sin coñecer a Liberdade?

Canto tempo pode finxir un home
pretendendo non ver o que ve?

A resposta, amigo, está asubiando no vento.

————-

Hai cantores que removen as concencias. Que nos fan pensar. Que nos axudan a medrar por dentro.
Para ser cantor non vale calquera, hai que nacer con certas cualidades e despois ter a capacidade de desenrolalas.
Despois están os cantamañanas.
Para ser cantamañanas non fan falta cualidades especiais, basta con ter unha boa dosis de senvergonzura. De ahí que moitos deles se metan na política.
Con isto non quero decir que sean todos os que están nin que estean todos os que son.
Sodes vós os que tendes que meditar sobre este asunto.

Pleno de xaneiro de 2011

Asubíos no vento, palabras que fan volutas de fume no airo e desaparecen sin deixar rastro.
Preguntas  a flotar no vento.
Tensión, intriga e dor de barriga. Os veciños estabamos nerviosos, agardando que dun intre a outro sairían chispas pola boca dos políticos.
Mocións do día:
1-Apoio do noso concello co pobo Saharaui. Unha proposta de Mar-In que viña sendo postergada dende tres plenos atrás e da que falaremos en pŕoximas entradas.
2-Convenio entre concello e consellería de Medioambiente para a restauración do monte da Cova.
3-Soterramento da avenida de Ourense.
4-Aprobar unha modificación puntual das normas para o proxecto do futuro centro de saúde.
-2-A Moción sobre o proxecto de rexeneración do monte da Cova foi presentado pola concelleira de Medioambiente Pilar Blanco, alias a Eco.

Entre o público había dez veciños do lugar, apoiando a Moción.
Toda a corporación por unanimidade, apoiárona tamén, aínda que os dous grupos da oposición criticaron os métodos de traballo que teñen os do Bloque, que fan as cousas sin informar á comisión e casi sempre se teñen que enterar pola prensa.

Discurso comedido e ben plantexado pola do Bloque, que explicou os traballos que se levaron a cabo e os que faltan por facer: Limpeza do terreo, retirada de madeira queimada e plantación de árbores novos para rexenerar o monte.

Pideu a palabra Miguel Suárez Briones (Mar-In), alias Pensativo e meditabundo
Recriminou Briones a maneira de traballar dos concelleiros do BNG e soltou unha desas frases que tantas veces pasan a ser titulares neste blog. Mencionou a canción de Bob Dylan para falar da falta de respostas á que habitualmente nos ten sometidos o equipo de goberno, e dixo: “A resposta amigo, está flotando no vento”
Deben vostedes cambiar a mecánica de traballo” porque non pode ser que todo o mundo se entere do que estades a facer menos os concelleiros. E non sólo pasa iso cos da oposición, senón que o mesmo PSOE enterouse a última hora deste asunto.

Por outra banda, xa que se vai rexenerar o monte, que non se faga de calquera maneira. O mellor é consultar con expertos para que asesoren das especies arbóreas mais axeitadas, a poder ser, caducifolias, que son as que xeneran mais humus.
Falou Muradas, alias Philosophus pecunia expeditor, e díxolle mais ou menos que non presuma tanto de coñecementos ecoloxistas porque non son necesarios. E tamén dixo: “Está acabando la legislatura y esa técnica de abrir fisuras entre los dos grupos de gobierno ya no funciona”.
Hubo rotestas de todos os concelleiros que falaban ó mesmo tempo e non se entendía nada.
Fíxoos calar a todos o alcalde con un dos seus discursos estilo floripondio, que non sirven para nada pero que quedan bonitos para impresionar ós veciños que están na sala. Contou Fran Veiga, alias choromicas, o mal que o pasou aquela noite do incendio, unha das mais difíciles do mandato, apagando el, coma un veciño mais, as lapas que ameazaban con chegar ás casas.
E dixo que agora “queremos convertir o que foi unha desgracia, nunha oportunidade para rexenerar o monte”
Casi choramos todos escoitando a voz lastimosa de Fran Veiga, relatando que o pasou fatal a noite daquel día, osea, apagando.

-Soterramento da Avenida de Ourense:  lío na cantina.
Antecedentes:
Nos tempos que gobernaba o bipartito na Xunta, firmouse, ou apalabrouse, un convenio entre Xunta, Porto e Concello para facer un macroproxecto que ía custar 8.000.000 de Euros, a pagar entre a Xunta, o Porto e o concello, consistente en : Construcción dun centro de ocio no porto, aparcadoiro subterráneo debaixo e un soterramento na avenida de Ourense, que nun principio nos decían que ía comezar no  semáforo que hai antes de chegar á biblioteca e despois foise acortando ata chegar a comezar no parque infantil.
Pasou ano e medio e o concello non daba axilizado os trámites, o porto facíase un lío, o concello de Pontevedra reclamaba que neses terreos tamén tiña parte.
A empresa “Centro de ocio Marín-Morrazo S.L.”, solicitou dividir a obra en dúas fases para non estar parada agardando esa resposta que flotaba no vento e así: Primeiro ir facendo o aparcadoiro e despois, cando as cousas estiveran claras, xa se faría o centro de ocio. Pero esta petición foi denegada.
A empresa cansouse de esperar e reclamou a fianza que tiña depositada no concello para largarse de Marín canto antes. O concello xa gastara os cartos en outras cousas e non podía devolverlla. Hubo un contencioso.
Mentras tanto chegou a crise e viñeron as eleccións. O que antes se facía con 8.000.000 de Euros agora precisa 11.000.000.
A Xunta actual négase a mandar mais  euros para un proxecto obsoleto, xa que o concello non pensa facer o centro de ocio nin aparcadoiro e desa maneira, según eles, o soterramento é unha cousa absurda que non vai servir para nada.
O noso alcalde leva meses facendo declaracións na prensa chamándolle mafioso ó presidente do porto e bellacos ladróns ós responsables da Xunta porque non mandan eses millóns para Marín.
Despois de valorar negativamente as peticións do noso alcalde e do noso concelleiro de urbanismo, a Xunta de Galicia resoveu que: Definitivamente, eses cartos non van vir para Marín.
Así llo fixeron saber ó noso alcalde nun comunicado.
-Esta Moción, presentada embarulladamente polo alcalde, é para manifestar o rechazo da corporación marinense á eliminación do convenio, por parte da Xunta de Galicia, e reclamar que eses millóns se queden en Marín, dunha maneira ou outra.
Esta Moción está tan mal plantexada que os concelleiros da oposición non sabían que era a cousa que tiñan que votar.
Pideu a palabra María Ramallo, alias Sola ante el peligro, e dixo
No nos queda claro lo que tenemos que votar. Le agradecería, señor alcalde, que nos lo aclarase.
O alcalde cabreouse, María Ramallo volveu repetir que o texto estaba mal redactado.
A petición do alcalde, a secretaria alias Lectoraparaelcuellodesucamisa, volveu ler a Moción sin que ninguén se enterara de nada.
O alcalde, alias choromicas, medio cabreado, tratou de explicarse sin conseguilo. Está claro que votamos o rexeitamento da negativa da Xunta…

Mais rifirafes e interrupcións entre varios concelleiros, incluído o alcalde.
Isabel Epifanio tamén protestou e o alcalde díxolle que non interrumpira porque non estaba no uso da palabra. Isabel respostou “vostede tamén está a interrumpirnos a todos. O alcalde díxolle pero eu son quen manda aquí. Os veciños de Monte Pituco asubiaron porque coñecen de primeira man o autoritarismo de Fran Veiga, ese falso progresista.
Unha vez aclarada a cousa, O alcalde soltou un discurso sobre os 8.000.000 Euros que, supostamente, a Xunta nos rouba.
María Ramallo aclara que según a empresa AIDON, contratada para facer este proxecto, o presuposto chegaría a 11.000.000 de Euros, un proxecto inviable que non se podería executar.
Hace dos años era viable porque decían ustedes que  esta construcción iba a ser Inminente, por la construcción del centro de ocio, pero ahora que no se hace el centro de ocio ya no tiene sentido la obra.
E continuou a Ramallo decindo que, de levarse a cabo este soterramento, tería que desaparecer gran parte do parque infantil, precisamente unha das pucas cousas boas que se fixeron nesta lexislatura.
Sin embargo el PP de Marín continuará apoyando este proyecto, como también lo apoyó en su día. A pesar de que ahora ya no exista el centro de ocio. Y lo hacemos por coherencia.

Pideu a palabra Isabel Epifanio, alias Rápida e mortal:
A orde do día está mal redactada. Sempre temos problemas entre o que está na orde do día e o que despois se vota aquí.
Mais cabreos e todos falando ó mesmo tempo.
Briones , alias Pensativo e meditabundo, frotou o queixo, xesto característico nel, e dixo non era exacto iso de 8.000.000 por parte da Xunta, xa que 2.700.000 Euros tenos que aportar o porto. Polo tanto habería que solicitarlle ó porto que remate o paseo alcalde Blanco, coa parte que lle corresponde. E pedirlle á Xunta algunha outra cousa necesaria para Marín.
Toma a palabra o concelleiro de Urbanismo, Vilaboa, alias Torito, tan bilingüe coma sempre, que eu non sei cómo os de queremos galego non lle dan uns cursiños de galego inetnsivo, a mezclar unhas palabras en galego con outras en castelán, e dixo, en resumo…Adivinades o que?…
“A culpa é do PP e mais de María Ramallo”
“María Ramallo estuvo de presidenta do porto e non fixo nada”
“A Xunta do PP optou por retirarnos os cartos sin presentar ningún tipo de informe”
“…os recheos do porto bla bla bla…culpables blabla bla PP PP PP… “
E que non pase coma co auditorio, que a Xunta non quixo facelo a pesar de que se lles puxo á disposición os terreos”
Neste intre, cando Vilaboa (alias Torito) falaba de poñer á disposición os terreos, pareceume ver que María Ramallo (alias Sola ante el peligro), coma se lle entraran ardores na cara, empezou a darse aire cun folleto deses que reparten os do BNG.
Eu xuraría que era aquel “Especial contra o PP” que editaron no mes de abril e que decía “centro de saúde Xa!”.
Tamén me pareceu ver que a Vilaboa se lle disparaban os ollos coma se tiveran muelles, e que calaba a boca de repente para tragar cuspe.
Falou entón Muradas para continuar o discurso que deixou Vilaboa cando quedou en blanco, medio asustado pola visión do folletín que esgrimía a outra.
Según Philosophus pecunia expeditor, o concello de Marín púxolle á Xunta dous sitios para facer o auditorio pero os de Santiago non quixeron ningún, e estes cartos de agora viñan moi  ben para facelo.
O alcalde doulle a razón a Muradas e despois, sin darse conta de que se estaba a embarullar, soltou outro discurso de cómo unha obra tan prioritaria para Marín coma o soterramento da Avenida de Ourense, se vía agora suspendida por culpa do PP.
Mariluz Santiago, alias La hija del Ex, esbozabo un sorriso e asentía coa cabeza.
María Ramallo decíalle o alcalde e mais a Muradas que se aclararan porque se estaban a facer un lío.
¿En qué quedamos?… Si el soterramiento de la A. de Ourense es una obra PRIORITARIA para Marín, entonces el dinero debe emplearse ahí. Si el dinero se emplea para otra cosa, entonces esta obra no es tan prioritaria, señor alaclde.
El centro de ocio fué un tema muy mal llevado por esta corporación, que tardó año y medio en dar los permisos y se perdió la oportunidad.
Muradas volveu falar para decir que o que afirmaba a Ramallo sobre a desaparición de parte do parque infantil era unha parvada porque despois volveríase a poñer na parte peatonal.
E parece ser que o mais fastidia a Muradas, é que, cando se fixo o proxecto do soterramento, o concello solicitou a desafectación da Avenida de Ourense, e agora que non se fai o soterramento será o concello quen teña que cargar cos gastos que supón facerse cargo deste vial.

Neste punto gustaríame resaltar que fai varios meses, cando saleu na prensa a famosa polémica entre os do BNG, PSOE e PP sobre quen defendía mais o porto, saíron a relucir unhas declaracións nas que afirmaba que, según decía o avogado  do estado, “En caso de desafectación, a titularidade da Avenida de Ourense e paseo Alcalde Blanco, pasarían a depender de Costas do Estado”
En que quedamos pois?
Minte Muradas. Non sabe do que fala?
Estou eu equivocada?
A resposta flota no vento…

Briones (alias Pensativo e meditabundo), volveu rascar o queixo: A pesar do dito, este equipo de goberno non ten moito interés en firmar o convenio porque parte dos cartos que hai que aportar tenos que poñer este concello, e non os ten.
O alcalde respondeu que o concello podería dispoñer dos cartos inmediatamente, mediante un trato co banco.

A pesar da polémica e a retórica, esta Moción foi aprobada por Unanimidade de todos os grupos

-Dúas Mocións de urxencia para solicitar a modificación puntual das normas para a construcción do centro de Saúde,  presentadas por dous grupos ó mesmo tempo.
Por unha banda a Concellaría de saúde (PSOE), e pola outra o PP.
Como unhas horas antes do Pleno, o concelleiro de urbanismo dixo que a modificación xa estaba feita e tiña o beneplácito dos técnicos, o alcalde decideu que se retirasen a deliberar no seu despacho as partes implicadas.
Tardaron casi media hora a discutir alá dentro.
O Faro de Vigo explica moi ben o que alí se tratou.
Eu penso que María Ramallo levaba na súa man o folleto do BNG do que vos falei antes, no que lle botan a culpa de que a Xunta non quería facer o centro de saúde, e que agora se demostra que o BNG mentía.
Cando voltaron á sala de plenos, o alcalde explicou que decidiron deixar estas dúas mocións en unha sola.
Aprobada por unanimidade

Rogos e Preguntas

Briones preguntou por que a rella que hai na Ponte Zapal para recoller os resíduos que leva o río foi retirada.
Respondeulle Pilar Blanco que a retiraron para evitar desbordes os días das inundacións.
Preguntou Isabel EM. Epifanio sobre as reunións que o BNG está a ter cos veciños sobre a lei de augas:
O BNG está percorrer as parroquias e presentarlles uns impresos para que os cubran e os deixen no concello.
Quen lle pide ós veciños que reclamen, o concello ou o BNG?
Responde Pilar Blanco que non é o BNG senón a Concellaría de Medioambiente e que os impresos que se lles reparten son modelos de alegacións.
Pregunta de novo Isabel M. Epifanio
Cal é o motivo para que o Concelleiro de deportes lle diga ás Asociacións que o alcalde non quere firmar para que non se lles paguen as subvencións?
O concelleiro de deportes di que el nunca dixo iso.
O alcalde defende ó concelleiro de deportes.
Pregunta Manuel Santos
En el pleno anterior y en el anterior y en el anterior preguntamos cuando se van a pagar las facturas que se adeudan.
Responde o alcalde que “pronto, en cuanto nos llegue el crédito que pedimos”.

E mentras o alcalde espera o seu crédito, nós voltamos pra a casa, a pesar de que tanta parvada nos quitou ós veciños o apetito para cear.

Unha vez mais….os vellos temas de sempre, irresolutos.
Seguramente, amig@s, as respostas estarán a flotar no vento.

——————————————————

—————————————-

Supoño eu que a noticia positiva deste pleno é que, según parece, o concello modificou “parcialmente” as condicións para facer posible o centro de saúde. E que, definitivamente, a Xunta non mentía cando afirmaba que marín entraba xunto con outros 18 proxectos mais en toda Galicia.

Os que mentiron deliberadamente foron os do BNG no seu folletín “especial PP” publicado en abril. Eu teño especial interés en que se sepades que, unha vez mais Vilaboa e compaña, mentiron. Que minten tanto coma falan e que xa non teñen credibilidade.




Hai un futuro para Marín?

enero 12, 2011

A mediados de xaneiro, con tres meses por diante para as eleccións municipais e tendo en conta a ineptitude demostrada con creces, a falta de ética e a puerilidade do noso equipo de goberno,  preguntámonos os veciños cales son os proxectos que van quedar encarrilados, se é que quedaalgún. Xa perdidas as esperanzas dun polígono industrial e empresarial digno. Unha vez esquecidos o auditorio e o centro de ocio, o aparcadoiro subterráneo, e con serias dudas respecto ás beirarrúas de San Xulián, centrámonos en Tres proxectos, tres retos, tres incógnitas.

1-O PXOM
2-O centro de saúde
3-O proxecto Arela.

Que vai pasar con eles?
Sairán adiante ou permanecerán no limbo das promesas electorais unha vez mais, ata a próxima lexislatura?
As últimas noticias que tivemos sobre o PXOM foron que a Xunta de Galicia rechazouno por falta de documentos, deficiencias na redacción, ausencia da firma do alcalde, e non sei cantas cousas mais.
Enseguida Fran Veiga fixo declaracións optimistas, unha vez mais e xa van centos, decindo que a partir de agora van “traballar todos xuntos para acelerar o proceso” (aínda non sabemos se ese proceso é de construcción ou de descomposición).

Respecto ó proxecto Arela, sólo sabemos que sufre un gran retraso, que van conseguindo as subvencións a trancas e barrancas, e que o mais seguro é que dentro de dez anos aínda non teñamos rematado este asunto Romano-faraónico.

En canto ó centro de saúde, as últimas noticias, aparecidas na prensa hoxe mesmo, son tan inquietantes que nos teñen a todos indignados.
Cómo é posible que os nosos políticos, despois de tantos anos solicitando un centro digno para Marín, deixen escapar agora un proxecto real e tanxible, sólo para poder contarlle ós veciños que o PP non fai nada por Marín?

Cómo é posible que deixen de lado os intereses do noso pobo sólo para amolar á Xunta e ter un argumento mais de desprestixio para o PP?
É así cómo teñen que comportarse os políticos responsables da nosa calidade de vida?
Onde están a responsabilidade e a ética?
Nos últimos meses o concelleiro responsable de urbanismo, o nacionalista Vilaboa, non deixou de berrar e repetir tanto nos plenos coma na prensa, que a Xunta non tiña proxecto nin presuposto para o noso centro de saúde.
O noso alcalde, o socialista Fran Veiga, despachábase a gusto afirmando que no edificio de este centro de saúde iban poñer discotecas, supermercados e florerías e que el non iba consentir unha obra así neste concello.

Agora resulta que a Xunta cumpreu a súa palabra e xa lle remiteu ó concello un proxecto no que, non aparecen discotecas nin tenderetes. Un proxecto con boa pinta.
E que pasa con este proxecto? Pois que non lle sirve ós nosos técnicos e, sobre todo, non o queren os nosos políticos.
Repito: Os nosos políticos non queren un centro de saúde para Marín Amig@s, unha cousa vos digo: se estes políticos gañan as próximas eleccións, os responsables da incompetencia xa non serán eles, seremos nós.

Basta xa!

Á túa direita, na pantalla, hai un recadro azul que di: CATEGORÍAS. Busca ahí, por orde alfabético o título Centro de saúde, fai clic e poderás ver todas as noticias publicadas sobre este tema dende o mes de maio de 2010 ata hoxe.

Isto era o que afirmaba o BNG unha e outra vez:

Isto era o que decía o BNG no seu folletín, tentendo enganarnos e confundirnos a todos mentras a conselleira Pilar Farjas decía todo o contrario.


Isto demostra que o BNG mentía:

Agora que sabemos que o noso equipo de goberno ten tendencias destructivas, seriamente nos preguntamos
Hai un futuro para Marín?

————————————————

Actualizo esta entrada coas noticias do día seguinte: 13 de xaneiro

———————————————————-

Á túa direita, na pantalla, hai un recadro azul que di:CATEGORÍAS. Busca ahí, por orde alfabético o título Centro de saúde e poderás ver todas as noticias publicadas sobre este tema dende o mes de maio de 2010 ata hoxe.

Dende o foro Marinenses.com (Rurales y urbanitas), opina Erasmo:

erasmo

jue Ene 13, 2011 2:50 am

E LA NAVE VA
A mi todo lo que ha sucedido en el Ayuntamiento de Marín en las últimas semanas me recuerda a la excelente película de Fellini “E la nave va”. Cuando se gobierna sin rumbo claro y sin saber suele suceder que las carencias y las limitaciones salen a flote tarde o temprano. En Marín, como buen pueblo que entiende de mar, de esto sabemos un poco. Al menos, yo lo he podido constatar en esta legislatura en la que el pueblo ha otorgado un mandato de gobierno durante los últimos cuatro años a un equipo formado por socialistas y nacionalistas que ha sido un auténtico fiasco por no decir algo peor. El gobierno bipartito ha sido, además de ineficaz e inepto, una auténtica rémora para los intereses de Marín. En todos los ámbitos, porque de esta nave en naufragio agónico no se salva nada. Han sido cuatro años perdidos.

Lo más importante que podía haberse hecho y aprobado es el PXOM y ahí está en dique seco y zozobrando. Podemos casi asegurar al cien por cien que en esta legislatura no saldrá adelante y los culpables tienen siglas: PSOE Y BNG. Pero, si me apuran, los responsables directos son el alcalde y el concejal de Urbanismo. Veiga y Vilaboa no están capacitados para gobernar.

Pero la gota que ha rebosado el vaso lo constituye el futuro centro de salud. Ahora resulta que este proyecto, a falta de PXOM, no tiene encaje porque las normas subsidiarias en vigor que datan de 1978 y que rigen para Marín se contraponen con la nueva normativa elaborada por la Xunta que es de 2005. Esto no lo digo yo. Lo dice un informe municipal que ayer se presentó en la Junta de Portavoces junto con un acuerdo para apoyar al pueblo saharaui que ha sido metido de rondón. La chapuza -¿y van cuántas?- contempla para el futuro centro de salud una altura de 10,20 metros, con sótano, bajo y dos plantas sobre rasante cuando por razones técnicas arquitectónicas debería tener 12,20 metros. Esto es lo que nos ha quedado en limpio tras presentar la nueva arquitecta del Ayuntamiento –el que había antes se fue como tantos otros técnicos tras aprobar unas oposiciones en la Xunta- un informe de cinco líneas, sí como lo oyen, de cinco líneas donde queda constatado que la altura no es la correcta. Esto, de por sí, podría paralizar el proyecto que se contempla para 19 ayuntamientos gallegos donde también se van a construir centros de salud simplemente porque al señor Vilaboa se le pasó hace nada menos que un año una comunicación por escrito de la Xunta donde se le hacía ver que había que rectificar el proyecto del Ayuntamiento marinense hasta alcanzar los 12,20 metros. O sea, para que quede claro: un año perdido por negligencia y vagancia.

Ahora quedan dos soluciones. La primera, que la Xunta rechace el proyecto de Marín y atrase la construcción del centro de salud porque sería ilegal o bien que los arquitectos que elaboraron los 19 proyectos para otros tantos ayuntamientos gallegos se adapten a nosotros cosa a todas luces que no va a ocurrir. Los técnicos de la Xunta están que trinan con nuestra Corporación que siempre se significa por llegar tarde, mal y arrastro. A la espera de nuevos acontecimientos ya les anuncio que estoy convencido de que la cosa se va a arreglar. No sé cómo, pero se va a arreglar haciendo alguna triquiñuela para que todos queden contentos. No quiero ni pensar en que algo en el proceso pueda ser ilegal, que no lo va a ser, pero al menos nos evitaremos que el alcalde y Vilaboa le echen la culpa a la Xunta, cuando no la tiene, y así puedan lavar la cara por el desaguisado que han montado innecesariamente. Y para qué decirles que las lluvias caídas en este mes de enero que han anegado la zona van a ser otro hándicap puesto que el coste se puede disparar. No me imagino que dentro de un tiempo, cuando caiga otro diluvio, ese centro acabe siendo una piscina en lugar de un edificio para atender pacientes.

El negociado de Urbanismo en Marín ha sido de siempre caótico, pero en esta legislatura se ha llevado la palma. En gran parte porque al frente del mismo está un personaje difícil de calificar no solo como gestor sino como político. Vilaboa es un auténtico desastre. Sólo hay que comprobarlo si uno se acerca a preguntarle a la jefa de Urbanismo, Mar, que no lo quiere ver ni en pintura y no está dispuesta a seguir trabajando con él. Y mientras tanto, el concejal anda diciendo a quien le escucha en la oficina que cuando falte él le van a echar de menos. Vilaboa ya está poniendo la venda antes de la herida. Por si acaso.

Fíjense si este concejal es un chapuzas que en el rural hay casas con órdenes de derribo y con multas de más de 200.000 euros porque algunos vecinos han construido sin licencia en suelo rústico y por parte del Ayuntamiento les han dado la callada por respuesta. La inspección de la Xunta, que actúa de oficio porque hay actos reglados, ha abierto expedientes y ya hay sentencias en el Tribunal Superior de Justicia de Galicia con multas de agárrate que hay curva. Si existiera un plan como el PXOM o una tramitación urbanística como Dios manda esto podría solucionarse pero si no existe –como es el caso- verdes las han segado. ¿Y ahora qué? ¿Qué les puede decir el concejal Vilaboa a esos vecinos del rural? Al menos, lo que podía hacer es dar la cara y reconocer su negligencia y la del gobierno del que forma parte pero mucho nos tememos que esto no va a ocurrir.

El pasado 4 de enero hubo comisión de seguimiento del PXOM. Además de los representantes de todos los partidos acudieron dos miembros del equipo redactor, entre ellos el principal responsable, Ignacio del Cabo. Durante una hora el equipo redactor se pasó despotricando contra la secretaria y los técnicos de Urbanismo y de esa reunión salió una cosa clara: el equipo redactor manifestó que hay poco margen para hacer mucho más con el PXOM. Pero, desde luego, se quedaron a cuadros cuando se enteraron allí que la última reunión de la comisión de seguimiento databa nada menos que del 20 de abril de 2010. No se lo podían creer. O sea un tema tan importante para Marín como es el PXOM y durante más de ocho meses sin reunirse la comisión de seguimiento. Juzguen ustedes. Yo lo tengo claro. La negligencia no abarca solamente al Ayuntamiento y especialmente al alcalde y al concejal de Urbanismo sino también y por otras razones a la propia empresa que ha redactado el plan que en esto no se ha mostrado muy eficiente.

Entrados en harina –tarde piache como diría mi admirada Breaseixo- preguntaron sobre el tema de Costas. Nuevamente quedaron alucinados cuando se les informó que desde noviembre la Corporación no ha remitido nada al Ministerio. Vilaboa toma la palabra y dice que hay dos ordenanzas que se pueden mandar. El alcalde le secunda y explica que por estrategia se pueden enviar las dos juntas. La primera consiste en cinco renglones y la segunda en casi dos folios. Nuevamente preguntan los del equipo redactor ¿y quién ha elaborado esta segunda? Respuesta oficial: Consultora Galega. Bien, para que ustedes lo entiendan Consultora Galega es una empresa en la órbita del Bloque que en su día cobró 9.000 euros por un informe sobre deslindes –que no sirvió para nada- y que encima les cobraba 20 euros a los vecinos que querían hacer una alegación. A 20 euros por X alegaciones saquen ustedes la cuenta.

Los del equipo redactor estaban alucinados y cabreados porque son ellos los responsables finales de la redacción aunque de rondón y para sacar tajada el Bloque ha metido la pezuña con sus asesores acólitos. Ahora podemos explicarnos por qué tanto derroche en las administraciones públicas. Si hay técnicos y buenos técnicos de carrera en la Administración del Estado, Autonómica o Local por qué se tira el dinero tan alegremente contratando asesores externos. Respuesta: porque son de los nuestros. Claro, así, tirando con pólvora de rey, cualquiera. A nuestros gobernantes locales les pasa lo que a otros malos gobernantes que como la ex ministra Carmen Calvo considera que el dinero público no es de nadie. Y Marín no se ha escapado de esta mala praxis ni de este vicio tan arraigado entre nuestros políticos.

En resumen, qué es lo que falta. Pues falta que el Ayuntamiento envíe a Costas lo que quedaron en enviar –que no lo han hecho todavía- y una vez esto falta también que manden a la Xunta el PXOM completo y no a medias como han hecho. A partir de aquí en la Xunta empezarán a correr los plazos que son de tres meses. Como la Xunta no ha recibido nada y Costas tampoco, los plazos en la administración autonómica aún no han empezado a correr. Imagínense lo que puede pasar, visto lo visto, porque ya estamos en enero. En la Xunta una vez leído y estudiado todo el PXOM completo podrán devolverlo a Marín con rectificaciones o incluso con preguntas que la Corporación deberá rectificar y responder. Y cuando todo esté más clarito que el caldo del asilo, entonces sí, entonces tendrán que celebrarse dos plenos para aprobarlo definitivamente.

Las próximas elecciones son en el mes de mayo. Como ya les he señalado, tengo muy serias dudas de que el PXOM se apruebe en estos cuatro meses escasos que quedan. Otra cosa sería un milagro. Como los milagros son difíciles que ocurran en la selva burocrática de este país –que tiene sus tempus aunque todo puede suceder-, no nos podemos extrañar de que en la próxima campaña electoral socialistas y nacionalistas carguen sus cañones “bertha” contra otras instancias. Aquí de lo que se trata es de endosar el marrón al contrario. ¿Serán los marinenses tan ingenuos de tragar con ruedas de molino?¿Serán los marinenses tan ingenuos de comprar otra vez una mercancía tan averiada?


Cahalote na praia da Coviña (Cachi para os amigos)

noviembre 9, 2010

Aínda non remataron os efectos do Samaín.
As velas dos calacús seguen ardendo cos últimos restos de cera.
Algunha que outra bruxiña de bimbio e remendos colga dalgunha ventana.
O fin de semana pasado, a feira do Campo estaba chea de cabazas artísticas do mais orixinal. Había un calacú disfrazado de Papa, con anel e todo. Acudeu moita xente porque estaba o mesmísimo Wladimir Dragosan para premiar o mellor disfraz de terror, e como podedes imaxinar, había centos de vampiros, vampiresas e mortos vivintes a comer castañas.
Eu non sei quen gañou o premio, pero sin duda, o morto vivinte mais real de todo Marín é un que non se presentou ó concurso por falta de medio de transporte. Non sei onde andaba a famosa furgoneta do concello ese día, coa falta que facía, porque sin duda, os cen Euros que daban de premio viríanlle moi ben á nosa concelleira de Medioambiente para cubrir gastos.

Como todos sabedes, amig@s lectores, no mes de abril apareceu un cachalote morto na praia da Coviña. Os veciños deron a voz de alarma e a oncelleira de Medioambiente consultou o asunto co seu comité de sabios expertos. Preguntaba Pilar Blanco cal era a mellor saída para desfacerse do cadáver e respondíanlle os sabios expertos que había tres saídas: “Por Terra, Mar e Aire”.
Decidiron que a mellor opoción era a terra, así que o enterraron alí mesmo, envolto en varios metros de plástico negro e tratado con polvos máxicos que ían favorecer a súa degradación e desintegración (do animal, non do plástico).
Os veciños queixábanse porque o soterramento era tan superficial que cando chegara o verán, os mesmos rapaces o iban desenterrar sin querer, en canto se puxeran a xogar coas paliñas.
Por se acaso os veciños cambiaron de praia este verán.

Ninguén escoitou a recomendación de metropolitano, que con moi bo criterio, opinaba que o mellor sería cortalo en toros e facer unha caldeirada.
Non contaban os sabios expertos con que dalí a uns meses ibamos ter unha “cicloxénese explosiva”, ou o que é o mesmo, un temporal.
E que pasou?
Pasou o que tiña que pasar: que o defuntiño anda a volear pola praia, iso si, algo desfigurado e con poucas carnes, debido ós efectos dos polvos instantáneos que lle votaron os expertos para a súa fulminación.
Agora o cachalote, Cachi para os amigos, é o morto vivinte mais famoso do Morrazo, que anda a volear pola Coviña con anacos de plástico negro a colgarlle do rabo.
Cachi:Un fantasma con certificado EMAS.

Rescato o que escribeu Metropolitano en marinenses.com   (Rurales y urbanitas)

Metropolitano

Publicado: Mar Nov 09, 2010 6:51 pm

El Cachalote (parte tercera)
– El regreso –

Estamos hablando de una responsable municipal del Medio Ambiente Turistico, experta y culta en cosas medioambientales.

Physeter macrocephalus.- Esto es el nombre científico de un ser animal, marino, que nace, crece, se alimenta y muere en el agua. Es muy interesante el articulo de la Wikipedia y la Encarta para ilustrarse y enseñar a los críos el medio ambiente natural marino porque aquí en Marín solo se han ocupado de enseñarle los osos, morcegos y lobos en las jornadas de Marinamosa que duran diez meses porque ese es el tiempo que tienen a una ingeniera agrícola para esas cosas.

El 12 de Abril de este año decía yo que este asunto había consistido en barrer y esconder la porquería debajo de la alfombra, que era lo mismo que hace el gobierno municipal a otros niveles, pero también decía porqué no se revelaba el nombre del producto mágico que lo iba a descomponer. Se gastaron 4.700 euros en este asunto. El producto mágico no lo ha descompuesto después de siete meses metido dentro de la arena, escondido a la vista de los veraneantes, de los certificadores del EMAS y de la Concejal del Medio Ambiente Turistico que no le echó la culpa a Fraga sino a aquellos vecinos que aquellos días lo vieron flotar. Ahora los vecinos, escarmentados, la avisaron para que no les echara la culpa. La culpa es de Fraga, porque cuando se baño en Palomares debió contaminar el agua donde estaba el cachalote o la culpa es de la Xunta porque cuando estaba muerto el bicho no le daban una subvención para quitarlo y solo tuvo dinero para enterrarlo.

Que me traigan al Imanol, al Alcalde, al Echanove y a Manuel Nores a echar la “rapeta” en A Coviña y festa para todos, a la rica caldeirada. ¿Quién quiere Pulpo?, Que me traigan el cachalote que me lo como. Rico, Rico, Rico. Cachalote a la Coviña, Mmmmmmmmm.

4.700 euros gastados y lo que cueste ahora quitar al bicho. Tenemos mucha suerte que no ocurra como en Australia donde vienen en manada a morir a las playas.

Los vecinos van a acudir a los plenos sin pancartas, con un cartel con la figura del cachalote que el Ateneo Santa Cecilia está pensando en incorporar a los carnavales. ¿Para que queremos sardinas?. Tenemos cachalote, tenemos nuestra propia leyenda urbana que es igual que el Freddy Krueger. He vueltoooooo.

———————————–

Metropolitano

Publicado: Jue Nov 11, 2010 3:16 pm

El Cachalote (parte cuarta)

- Resistire –

No se ha conseguido reflotar el animal de A Coviña y se valora trocearlo aunque no está confirmada la caldeirada. La Concejal del Medio Ambiente Marino le ha pasado la pelota al Cemma de la Xunta de Galicia y si no lo quitan Bieito Lobeira hará una pregunta al Parlamento.

Por las noches se escucha en A Coviña una canción:

Resistiré para seguir viviendo
me volveré de hierro
para endurecer la piel
y aunque los vientos de la vida soplen fuerte
como el junco que se dobla
pero siempre sigue en pie.

Resistiré para seguir viviendo
soportaré
los golpes y jamás me rendiré
y aunque los sueños se me rompan en pedazos
resistiré, resistiré.

-La canción es del Consorcio-

——————————————————

Actualizo esta entrada o xoves 25 de novembro con esta noticia:


Metropolitano

Mie Nov 24, 2010 11:13 pm

El Cachalote (parte quinta) 

- ADIOS, ADIOS, ADIOS –

Las ediciones digitales y en papel de los períodicos han narrado y fotografiado el adios del Cachalote (Cachis para los amigos) con el empleo de maquinaria pesada (paleadora comun) que desde la playa de A Cova fué a la Coviña, recogió al bicho y se lo llevó. Los encargados de la operación fueron de una ONG (el famoso Cemma) y la Xunta. No se vió en el acto la Concejal del Medio Ambiental porque tenía la agenda completa con la recuperación del patrimonio arquitectonico rural (lavadoiros cutres) que se ha ido perdiendo por la desidia de todos los gobiernos municipales anteriores que no eran de Bloquilandia.

Esa falta de la Concejal del Medio Ambiental estaba motivada porque el acto no era Laico y algunos vecinos se congregaron para ver pasar el cadaleito de ruedas entonando la canción Resusitooo, Resusitooo, Resusitooo, Aleluyaaa, Aleluyaaa resusitooo resusitooo aleluyaaa.
El Alcalde tampoco asistió.

El trayecto para retirar al bicho fué la misma que hace mucha gente que pasea desde O Santo hasta Lapaman sin esperar a que vengan mareas vivas. He visto la tabla de mareas y las explicaciones porque en el Marin Amosa no se ocupan de esas cosas y están con el tiempo metereologico. Las mareas vivas las hay todos los meses del año y se producen en situacion de luna nueva o llena, aunque las mayores ocurren en Marzo y Septiembre. Se explica así que nuestro ilustre anterior Alcalde, Francisco Santiago diera sus paseos playeros en verano igual que toda la gente que acude a Lapamán hasta la isla de O Santo sin mojarse mucho los pies.

Como ha ocurrido con mucha gente, no puedo evitar la risa cada vez que veía una noticia relacionada con el bicho porque la chapuza es tan grande como los esfuerzos de la Concejal medioambiental en pasar desapercibida o echarle el muerto a la Xunta o lanzar ideas peregrinas compostelanas para desviar la atención de como ha gestionado esto gastandose 4.700 euros en el soterramiento del bicho y el producto mágico que le echaron cubriendolo con plasticos, pero estamos cansados de oir que que no se echen los plasticos al mar ni productos químicos.
Si esto pasa con Bloquilandia en la oposición municipal tendriamos cachalote todos los días, preguntas del inevitable Sr. Deputado Autonomico de turno hasta cansar, perderiamos las banderas azules, el Emas y la playa de A Coviña se habría contaminado permanentemente perdiendo un punto turistico.

No hay protocolo de actuación en estos casos y la Concejal del Medio Ambiente va a proponer ante la Fegamp una propuesta de protocolo en la que está trabajando intensamente con los ingenieros agricolas del Ayuntamiento porque en el resto de Galicia no hay esas cosas del medio marino, no hay centros especializados ni nada. En la playa de Sobreira hace poco tuvieron que improvisar y llamar a una paleadora, recogieron el bicho y se lo llevaron para residuos. Aqui no teniamos protocolo y se enterró, pero el bicho resusitooooo.

El protocolo se estaba tratando el pasado viernes después del Pleno en “La Casa de la Abuela” ante unas tapas de pulpo y cervezas, con un borrador para discutir entre los grupos del gobierno.

Protocolo 1 – Si aparece un bicho marino muerto y es pequeño se lleva al contenedor cheirento y no se llama a la prensa.
Protocolo 2 – Si es un bicho marino muerto y grande se llama al Alcalde y que se ocupe.
Protoloco 3 – No enterrar en la arena los bichos marinos grandes.
Protocolo 4 – No gastarse 4.700 euros para enterrarlo porque no compensa.
Protocolo 5 – No se echa la culpa a los vecinos malos que vieron una cosa blanca en el mar y que no llamaron.
Protocolo 6 – Si no tienes medios pide ayuda a quien los tiene.
Protocolo 7 – Haz las cosas bien

El Cemma es una ONG dedicada al estudio y divulgación de mamiferos y tortugas a través de investigaciones serias. Promueve y participa en estudios y proyectos de investigación sobre los cetaceos y potencia los aspectos divulgativos mediante exposiciones, conferencias y cursos. (http://www.arrakis.es/~cemma/principal.htm)
Han aparecido en las noticias pareciendo una empresa especializada de retirada de residuos pero no tienen nada que ver en eso.

Encargados del Carnaval Marinense, nada de sardina para el asolagamiento, su primo hermano el Cachalote, nuestra leyenda urbana se ha marchado para siempre y debe ser recordado.

Adios, Adios, Adios.

 

——————————————

Lembremos abril

Metropolitano
Marinenses.com (Rurales y urbanitas)

Jue Abr 08, 2010 7:01 pm

El cachalote

El cachalote es del PP. No piensen que lo del cachalote va por alguna foto donde aparece la Concejal del Medio Ambiente y otro Concejal. Si no es del PP el cachalote, la culpa es de los vecinos de ardan que vieron flotar una cosa blanca en el mar y no llamaron. Que mala es la gente.
El cachalote ha provocado lo que es una nueva crisis municipal, movilizando a todo el personal, el CEMMA, el CESID, Puertos del Estado, Puertos de la Xunta, la Conselleria de Medio Ambiente, la Concellería de Medio Ambiente, la furgoneta y otros más. Las ideas pasan, segun cuenta la prensa, por el troceado del animal, la icineración, la descomposición con un producto mágico, el remolque por un tractor cuando esté la marea baja, el enterramiento, el remolque por embarcación y alguien llegó a apuntar utilizar las tirolinas del ecoparque.
Surge el gran problema económico que cuesta retirar al bicho seis mil euros y que el Ayuntamiento está pobre, ruinoso para pagar esa cantidad y se va a pedir una subvencion o una ayuda.
Doce mil euros le han pagado a una Ingeniera en el Ayuntamiento por tenerla contratada para no se qué exposiciones de animales (murcielagos, lobos y osos) y más de trece mil a dos empresas por vigilancia del ecoparque y conserjería. Veinte mil para una empresa el año pasado que ahora se demostró con la Inspección de Trabajo que era ilegal.
El bicho se podria trocear y hacer una caldeirada en la misma playa a un módico precio consiguiendo una pequeña ayuda o también seria posible “naturalizarlo” (disecarlo se llamaba antes) para la exposición esa famosa que se ocupa de osos, murcielagos y lobos pero deja a los pobrecitos chachalotes abandonados.
Hay que limpiar pronto la playa. Toneco pasea por ella y no se puede encontrar al bicho.

——————————————————

Metropolitano

Publicado: Lun Abr 12, 2010 10:01 pm

El cachalote, parte segunda.

En un comentario anterior me refería al bichejo que apareció en la Coviña y que provocó una sería crisis por la forma en que se querían deshacer de él. Tras aplicar el famoso producto mágico y cubrirlo con un plastico, se enterró en la propia playa que ahora se llamará el cementerio del cachalote.
El famoso producto mágico que descompondría el bicho no se sabe qué es ni se dijo, pero me pregunto si era inocuo porque no se dijo qué es. La imagen del enterramiento es también muy ilustrativa de lo que parece una chapuza. En la playa más tarde o más temprano al excavar sale agua y la previsión de enterrar el bicho se convirtió en hacer una gran piscina, echarlo y cubrirlo de arena. No va a hacer falta esperar demasiado para que toda Lapaman se vea adornada de los livixiados que proceden de la descomposición del animal y al módico precio de 4.700 euros empleados en el asunto.
Este asunto ha consistido en “barrer y esconder la porquería debajo de la alfombra” pero es lo mismo que hace el gobierno municipal a otros niveles como lo demuestra el reciente pleno municipal con el asunto del Concejal del Urbanismo y los reconocimientos de crédito por más de 50 millones de pesetas empleados sin justificación presupuestaria. Barren y esconden la porquería debajo de la alfombra hasta que algún día venga esa Inspección del Consejo de Cuentas y descubra el pastel.
No me quedo sin alabar la ordenanza de control de chuchos y otros animales de compañía porque supone otro gran esfuerzo de controlar por este gobierno todas las cosas menos las que realmente importan como es el gasto público y los derroches que se hacen. Me acuerdo todavía de la ordenanza que regula las actividades en las playas que se apresuró este gobierno a aprobar para impedir lo de las hogueras pero hay más detras de eso y si alguien la lee con detenimiento podrá encontrar que se arriesga a serias multas por dejar jugar a los niños con la pelota.
Como se les ocurra venir a una manada de cachalotes, la liamos parda.

Para ver mais fai clic en:

O noso pequeno mundo

Abril 8, 2010

———————

Dous días despois, actualizo a páxina coa seguinte noticia:


Xornadas ecolóxicas en Marín.

septiembre 8, 2010

Era unha vez o director dun zoolóxico que fixo as xestións pertinentes para que o goberno lle enviara un elefante, xa que era o único animal que non tiñan.
Despois de moito tempo recibeu unha carta do ministro correspondente para confirmarlle que a súa solicitude iba ser atendida e que en breve lle mandarían o animal.
O director do zoolóxico, que era un vivales, respondeulle ó menistro e díxolle que en vez do elefante, era mellor que enviaran os cartos e que xa se encargarían os técnicos do propio zoolóxico de compralo pola súa conta.
Así o fixeron.
O director despois de recibir os cartos o que fixo foi encargar un globo do tamaño, cor e forma de elefante. Total, pensou el, os paquidermos móvense moi pouco, casi sempre están parados e ademais, o público míraos dende moi lonxe e non pode apreciar se o bicho é de verdade ou solo un moneco.
Inmediatamente dou órdenes para que dous funcionarios se encargaran de inflar aquel globo tan grande. Os funcionarios despois de varias horas soplando, e vendo que aquilo avanzaba moi pouco e non iban acabar ata moitas horas despois, decidiron utilizar un método moito mais rápido e que non custaba esforzo ningún: Conectar a bálbula do globo cun buraco da tubería do gas.
Dito e feito. O globo quedou inflado nun instante.
Á mañá seguinte trasladaron o elefante a un recinto preparado para a ocasión. Diante había un cartel que decía “exemplar particularmente pesado. No corre”.
A primeira visita que tuveron foi a dos alumnos do colexio acompañados do seu profesor.
O profesor empezou a falar e os alumnos, moi aplicados eles, tomaban apuntes. O profe decía que o elefante é un animal herbívoro que come a follaxe das árbores e que ten tanta forza que coa trompa arranca as árbores enteiras.
Tamén lles esplicou que é un animal moi moi moi pesado e que non hai maneira de movelo porque pesa entre catro e seis mil quilos.
Os rapaces estaban agardando que aquel bicho arrancara algunha árbore, pero seguía sin moverse. E nisto, levantouse unha pequena ráfaga de vento e o elefante empezou a levantarse e elevarse do chan, e a subir e subir ata saír voando porriba de todos os alí presentes.
Apareceu mais tarde, tirado no xardín botánico que había alí perto, desinflado porque caiu enriba dun cáctus.
A partir daquela os rapaces empezaron a tomar de pitorreo os estudos e volvéronse uns gamberros. Polo visto dedícanse a beber e a romper cristales. E non creen nos elefantes.

Este relato é dun escritor polaco chamado Slawomir Mrozek.
Gustaríame copialo íntegramente para que puderales disfrutalo pero según a Sociedade de Autores, disque é delito, así que o contei á miña maneira.

“El elefante”

Slawomir MrozeK
Editorial Acantilado

Cada un que saque as súas propias conclusións.

Eco eco eco…

Mentras tanto aquí en Marín, chegou setembro. O alcalde titular, Fran Veiga  xa voltou ó seu cargo e estrenouse na prensa coa inauguración do novo curso escolar na Escola Naval, todo traxeado.
Pilar Blanco despideu o seu mandato de alcaldesa provisional o pasado domingo co anuncio dunhas xornadas ecolóxicas.
Nos últimos tempos o Bloque ten obsesión por amosarnos a todos o seu amor pola natureza e a ecoloxía, chegando ó extremo de poñerlle o prefixo ECO a todo canto tocan.
Chámanlle ECOparque a un negocio privado, único en Galicia, que montaron nunha tomada pública e fondos públicos. Quérennos facer crer que é unha actividade para uso e disfrute da natureza, cando non é mais ca un tinglado de arneses colgados nos pinos, e todo aquel que queira disfrutalo ten que pagar unha entrada de 17’50 (adultos), 14’50(juniors) ou 10’50 (nenos).
Por outra banda, as actividades de verán para nenos, este ano non se chamaron campamentos urbans, coma sempre, senón que se lle cambiou o nome por ECOaventuras
E próximamente imos ter a “primeira edición de xornadas medioambiantales”.
Todo isto patrocinado, cocido e adobado por unha concellaría que presume de ser a única en Galicia en ter o certificado ecolóxico EMAS. Paradóxicamente compartido cunha empresa chamada ENCE, que non destaca precisamente por manter limpa a nosa Ría, senón por todo o contrario.
Un partido político que acude a manifestarse para que quiten Celulosas de Pontevedra pero non dubidou nunca en intentar meternos polígonos industrisis no medio das nosas casas ou en pleno Monte Pituco, o pulmón de Marín.
Mentras tanto, se cola cola…Eco eco eco…

Nestas xornadas haberá charlas impartidas pola Protectora de animais de Marín (animais pequenos, porque dos cans grandes non queren saber nada, según a experiencia de varios veciños). Unha protectora menospreciadas polas demais protectoras de todos os municipios da provincia por usar uns métodos algo raros.
E tamén estarán os de sempre, algúns de Santomé, que pinchan e cortan en canto evento hai, sexa este de Xornadas interculturais, fotográficas, artesanais, informáticas, de cine etc etc etc.

-——————————————————————————

Paréceme que non  son a única que non cree en elefantes:

Mariola González Fernández

AOS MEIOS DE COMUNICACIÓN

O próximo fin de semana vanse celebrar en Marín unhas “Xornadas Ecolóxicas” organizadas polo Concello, máis concretamente polas concellarías de Medio Ambiente e Turismo, ambas dirixidas polo BNG.

Non podemos por menos que manifestar a nosa opinión considerando estas xornadas como un acto para lavar a cara e con claras intencións electorais. Estamos ante un goberno municipal sancionado por Augas de Galiza, por unha obra auspiciada pola concelleira de medio ambiente, que elaborou un PXOM nefasto baseado na especulación, que pretende canalizar os ríos Lameira e Loira para favorecer a súa posterior urbanización, e que vende como gran logro un ecoparque que non é mais que unha finca municipal privatizada para beneficio dunha empresa.

Se analizamos a traxectoria do bipartito en Marín non podemos considerar que sexa moi “ecolóxica” nin respectuosa co medio ambiente.

A principal aposta política desta lexislatura foi un Plan Xeral caracterizado por importar un modelo especulativo típico do Mediterráneo baseado na urbanización expansiva. Modelo fracasado e cuestionado por calquera organización ecoloxista existente en Galiza e no resto do estado. A protección do litoral e das concas do ríos no PXOM foi unha imposición de administracións superiores fronte á pretensión dos nosos gobernantes locais de invadir beiras de ríos e costas con construcións.

Como podemos cualificar as propostas de chan industrial que defenderon e defenden desde o bipartito, co apoio incondicional da oposición, pretendendo instalar o mesmo en zona de protección dos Montes do Morrazo. Tendo como último e destacado capítulo a solicitude aprobada por unanimidade no pleno do concello de reducir os Montes do Morrazo para así poder construír os polígonos industriais, destruíndo o medio ambiente e o noso patrimonio cultural.

A Brea, Pornedo ou Pastoriza non merecen ningunha consideración medio ambiental para uns políticos que teñen como maior éxito a capacidade de unir aos veciños e veciñas contra estas propostas.

Podemos considerar unha intervención ecolóxica o ecoparque? Deixando en mans dunha empresa privada unha propiedade pública, nunha concesión legal pero pouco ética. Ese é o ecoloxismo que nos queren vender desde o concello?

Temos como promotora da iniciativa á concelleira de medio ambiente, a responsábel da colocación no medio do río Lameira duns colectores e que motivou que o concello fora sancionado por Augas de Galicia. A concelleira que permite que a empresa concesionaria da recollida do lixo teña os contedores sen lavar durante todo o verán (e o resto do ano), que consinte o traspase de lixo na canteira que usa como almacén ao aire libre. E que é responsábel do lamentábel estado das rúas de Marín, feito intencionado para xustificar a futura privatización da limpeza viaria.

E xa para rematar queremos preguntarnos onde están as organizacións ecoloxistas que realmente defenden o noso medio, por que non están convidadas a estas xornadas? Será que só interesan organizacións domesticadas e afíns ao BNG?

Colectivo Nacionalista de Marín

——————————-

De Marinenses.com (As xornadas ecolóxicas do Concello) recollin este comentario:

UN MÁIS
Publicado: Mie Sep 08, 2010 2:21 pm

A min todo o que teña que ver coa conservación do medio paréceme ben e polo tanto pareceríame ben esta iniciativa se non fora polo labado de cara que pretende facer o BNG á súa “futura candidata”.
Ten razón o Colectivo Nacionalista ao acusar de hipócrita a esta concelleira, ou é que acaso non nos acordamos que construiu no medio do río Lameiriña? Acción tan favorábel ao medio que o organismo público Augas de Galicia sancionou ao concello e mandoulle retirar ditos colectores.
Hipócrita tamén é por un lado dicir que defendemos o medio e por outro querer construír un polígono industrial no Pornedo, zona de enorme valor ambiental e patrimonial.
Podemos seguir falando e como di o Colectivo Nacionalista, que hai do PXOM? É este PXOM respectouso co medio? Respéctase o medio entubando ríos?
Chama moito a atención que nunhas xornadas a favor do medio non haxa ningunha sáisa á natureza. Ou é que está a preparar esta concelleira á poboación para ver a natureza só en fotos? Igual a súa idea de natureza é unha natureza virtual, onde o único verde que se poida ver sexan as árbores e herba plantada nos parques da vila.
Onde é que están Verdegaia, federación ecoloxista galega, Luita Verde e outras moitas entidades ecoloxistas?

——————————————————————————————————–

———————————-

De Marinenses.com (“desde el ayuntamiento haciendo amigos”) rescatei este artigo de metropolitano:

Metropolitano

Publicado: Dom Sep 12, 2010 7:18 pm

As Xornadas Blocoloxicas

El optimizador se ha marchado del Ayuntamiento y toma las riendas la Concejala del Medio Ambiente que quiere poner verde a todo Marin y ha organizado las xornadas ecoloxicas coincidiendo con el final del verano, aquellas xornadas de osos, morcegos y lobos y el comienzo del curso escolar.
El escándalo que representa estas xornadas lo dice muy claro y muy alto el Colectivo Nacionalista dentro del foro y el articulo de prensa de su Representante que publica el Faro de Vigo. Ha sido una cosa totalmente artificial y creada en rápida sucesión a otras cosas de las que la Concejala del Medio Ambiente pone en marcha como algo que Marín necesitara tan urgentemente que sólo ella consigue llevarlas a cabo. Hacemos un repaso por los eucaliptus del paseo de Portocelo que tanta alarma proclamó en la prensa, el camino real de Mogor cuya foto publicada en el Diario de Pontevedra era la misma que la que está en la página web del Bloque, la promoción de los viajes de las personas en furgonetas del Ayuntamiento que justificó en prensa, los lobos, morcegos y osos que no hay en Marín. No hay ni una línea dedicada al Mar, al sector pesquero que en Marín tenía su gran potencial ni a la actividad comercial del puerto pero tampoco a Factoria Naval que es cosa del Alcalde.
El montaje y autobombo que se ha organizado en torno a estas xornadas es espectacular. La página web del Concello que recoge como novas esta actividad únicamente recoge un fichero en pdf que es el programa de las xornadas y que comienzan el día 12 con LA APERTURA DEL ECOPARQUE que ya lleva abierto más de cuatro meses y a los primeros que se acerquen a la Alameda le regalan UNA BOLSA DE ALGODÓN. Hubo carreras por toda la Avenida de Orense, piñas, forcejeos, niños llorando, señoras abandonando los carritos para coger LA BOLSA DE ALGODÓN, no la del Carrefour ni las nuevas del Froiz, la autentica y única BOLSA DE ALGODÓN.
Dice el Faro de Vigo que las entradas del Ecoparque serían a precios reducidos para promocionar la asistencia, pero el Pleno del 12 de Marzo de este año aprobó las tarifas públicas con las condiciones de la adjudicación y no se establece en ese acuerdo nada sobre tarifas reducidas porque son precios públicos sin reducción de ninguna clase. ¿Quién se hace cargo de la diferencia de precios? Dicen varios comentarios del foro que el coste de esas xornadas son a cargo del Plan de Dinamización comercial que se le encargó a una empresa de consultoría por el precio de 196.000 euros el 28 de Diciembre pasado.
Ese dinero es solo por redactar el plan, hacer unas bonitas carpetas con sus dibujitos, colorines y un programa de actividades que cualquier asociación podría hacerla perfectamente para promocionar el comercio. Ese plan termina en Mayo de 2011, como ya dije coincide con las elecciones municipales y la Alameda se convierte en foro permanente de exposiciones, carpas y cosas que solo se hacen aquí para cubrir la agenda y hacerse autobombo.
En el Faro de Vigo se ve una foto de la Alameda con las jambas montadas y al lado un camión, un camión que pone DIBAY. Esa empresa es la que monta carpas, jambas, escenarios y cualquier cosa. No pasa mes sin que la Alameda tenga su carpa montada para el acontecimiento que sea. Que digan cuanto cuesta eso y a quien se le paga. Las jornadas astronómicas cuanto ha costado traer a varios expertos, sus artilugios y darle lecciones a los asistentes?. Cada cosa que sale publicada de autobombo y fotografía por insignificante que sea vale más que lo que gana normalmente al mes cualquier persona asalariada.

Otro lucimiento más del partido político con nombre de piedra. Xornadas Bloquoloxicas en Bloquelandia.


Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.