O porto e a sentencia 7

Noviembre 22, 2009

Cuestión de calado

O meu home é marino mercante de carreira e con moitas millas enriba do lombo.
Eu de barcos sei moi pouco, pero lembro perfectamente que hai uns cuantos anos, o barco no que estaba embarcado o meu santiño sólo unha vez estivo atracado en Marín. Chamábase “Banda azul”, era un graneiro de 35.000 toneladas.
En Marín non había calado suficiente.
Aquela vez que estivo aquí viña coas bodegas libres e aínda así tivo que aproveitar a marea chea.
Cando estaba atracado no muelle ocupaba todo o espazo e parecía un xigante. A xente acudía ó porto para mirar e facerlle fotos.
Agora este tipo de barcos xa non chaman a atención porque o porto está moi mellorado. Veñen barcos o doble de grandes e ninguén se entera nin lle da importancia.
O artigo que Julio Santos publicou hoxe no Faro lembroume aqueles tempos.
Parece que a xente non quere darse conta do que significa que o porto de Marín volva os seus orixes unha vez se cumpla a sentencia.
A xente que vive da industria marítima terá que marcharse a outra parte.
Incluso o tontaina ese do alcalde de Pontevedra non se da conta das consecuencias.
Como di Julio Santos ¿Para que queremos un porto seco se os barcos non van poder atracar aquí.?
Reflexionemos.
E os que traballen no porto que vaian pensando noutra cousa porque non se ve moi clara a solución neste pobo.



O porto e a sentencia 6. Moinantes varios

Noviembre 21, 2009

En épocas de crisis e problemas é cando realmente se pode apreciar a valía dos profesionais.
Un verdadeiro profesional aprende dos erros pasados e busca solucións futuras sin regodearse en culpar ós demais.
O que está mal hai que arranxalo ou hai que melloralo  ou hai que cambiar esto outro. E xa está. A partir dahí buscar bos asesores que lle indiquen cal é o mellor camiño a seguir.
Pola contra, os aficionados saen na prensa culpando a todo o mundo. Eu non fun, eu ainda non estaba, eu xa avisei de que isto estaba mal, a culpa é de fulano, o responsable é mengano.
E mentras tanto a pelota anda de man en man, de pé en pé, de boca en boca.
Os políticos de Marín e Pontevedra posan cada día nas fotos dos periódicos encantados da vida de ser famosos e de haberse coñecido, de ser populares e inxeniosos nas súas declaracións.
Este tema do porto, cada día mais, parece unha fochanca de lama onde acuden a bañarse unha piara de gorrinos que, canto mais queren lavar a súa imaxe, mais se emporcan.
Todos aproveitan para culpar a todos.
Nós, simplemente, centrémonos nestas pobres declaracións do inigualable Fran Veiga:

O alcalde de Marín con estas declaracións tenta convencer a todos de que no anterior PXOM estaban contempladas unhas áreas industriais que poderían satisfacer plenamente a demanda do porto.
Minte agora ou mentia antes, cando tentaba convencernos de que estas áres eliminadas do PXOM según el por razóns políticas, eran polígonos “empresariais de uso terciario-comercial e artesanal” onde non poderían ubicarse industrias portuarias nin industriais?
Que era o que realmente pensaban meternos na Brea?
Onda vai agora a palabra de honor de Fran Veiga, esa que nos daba ós veciños de que aquí se ían instalar comercios e talleres de artesanía?
Fran Veiga, véseche o plumero cada vez que abres a boca.

E por outra banda, a miopía deste home é inmensa.
A resposta está en Pastoriza, sempre estivo en Pastoriza. Sólo nos queda Pastoriza, posto que o Pituco non vale polas razóns que xa foron expresadas miles de veces: desnivel do terreno, monte protexido,i nsuficiente etc.
Por que non madura dunha vez e non se esquece dos seus caprichos infantiles?
Cando se vai dar por vencido e solicitar o polígono en Pastoriza tal e como todos lle demandamos?
Pensamos que xa é hora de que empece a traballar por Marín, que para iso está. Por iso mesmo lle agradezo a Marín-In que poña un pouco de cordura en todo este putiferio:

————————————————————

Cantemos todos a coro

Letra da canción
Porto porto numa numa yei, numa numa yei, numa numa numa yei
Moinante quién?
Moinante tú
moinante yo?
Moinante ha ha!

Moinante yo!

Moinante quién?

Moinante tú!

Moinante yo!

Moinante ha ha!


O porto e a sentencia 5

Noviembre 18, 2009

O porto a sentencia e a Brea

O porto vai e ven
que meu amor ten

Os veciños da Brea seguimos tan desconfiados coma sempre.
Pensaredes que é iñorancia. Pensaredes que é incultura. Pensaredes que é mala leche. Pensade o que queirades que nós seguiremos recelosos.
A vida política está chea de misterios que nunca coñeceremos. Hai demasiadas ofertas a porta pechada, demasiadas cousas raras, demasiadas claudicacións.
Moita xente pregúntanos por que seguimos asistindo ós plenos e por que agora levamos uns carteis que poñen “PXOM SIN DEMORA” ” PXOM SIN BOICOT”.
E nós contestamos que lle pedimos ó equipo de goberno que rematen dunha vez a redacción do novo PXOM.
Ata agora o alcalde culpaba os veciños protestóns do retraso do PXOM. Tamén culpaba á oposición de boicotealo.
Agora todo o mundo sabe que xa non hai excusas.
Por que non rematan dunha vez con el? Por que tanto retraso agora? Se Vilaboa e Pilar Blanco e Fran Veiga e Ruibal  acusaban a todos os seus opositores de que Marín non pode avanzar por culpa deles, agora xa non teñen esa excusa.
Agora que, supostamente están limadas as asperezas dos micropolígonos. Agora que todo parece ir de cara, Por que non sale o PXOM dunha vez?.

As nosas preocupacións fixéronse mais fortes a raíz da sentencia do porto de Marín e a necesidade que teñen as empresas de buscar nova ubicación.
“A ver se estes carallos dos políticos van pensar outra vez na Brea para meter as naves”, decíame un veciño o outro día. E non parecía andar moi descamiñado, según as noticias que lin no Fro de Vigo de hoxe.

Vou ir paso a paso:

14/11/2009

Diario de Pontevedra

Mosquera propone crear un puerto seco para trasladar las empresas afectadas por la sentencia del Puerto de Marín

El concejal de Infraestructuras de Pontevedra, César Mosquera, propone que la Xunta elabore un plan sectorial para crear un puerto seco, al que se podrían trasladar las empresas afectadas por la sentencia del Tribunal Supremo que anula el Plan Especial del Puerto de Marín. Mosquera calcula que esta medida sería posible en el plazo de “un año, o antes, a ritmo normal”.

Por ello, el ayuntamiento de Pontevedra trasladará formalmente esta propuesta tanto a la Xunta como a las entidades implicadas en la gestión del puerto de Marín. Mosquera considera incluso que la ubicación de esa posible plataforma logística, en un radio de dos kilómetros, se podría plantear en los próximos días, argumentando que “en Marín hay terrenos, y en Pontevedra también, sin afectar a zonas pobladas”.

Ante la posibilidad de que haya que proceder a la ejecución de la sentencia, lo que implicaría derribar las naves construidas sobre los rellenos declarados ilegales, Mosquera explicó que habría que indemnizar a las empresas. Por ello, la puesta en marcha de un puerto seco permitiría “desarrollar la actividad en un nuevo sitio sin mayor quebranto”. Además, según el edil nacionalista, “sería más barato pagar las nuevas instalaciones que abonar el cese de la actividad” industrial.

En caso contrario, de declararse la inejecución del fallo judicial, “la existencia del puerto seco permitiría nuevas actividades y no seguir haciendo más rellenos”. En este sentido, Mosquera no se mostró partidario de acometer más obras que supongan ganar terreno al mar por la “agresión ambiental muy fuerte” que suponen. También criticó que el puerto de Marín se había convertido, por este procedimiento, en “un polígono industrial indiscriminado”.

Así, César Mosquera aseguró que la propuesta del ayuntamiento es “una solución razonable de futuro y de presente” para evitar un “posible desastre” a nivel ambiental y económico en términos de pérdida de puestos de trabajo. No obstante, dejó pendientes aspectos como la ubicación concreta del terreno, las conexiones viarias y las dotaciones de servicios necesarios, a expensas de conocer la “vocación” del puerto, según el tipo de empresas que pudiera albergar.

Con el argumento de que “tiempo hay, pero no se puede perder”, Mosquera apeló a “remar todos” y “adelantarse” para buscar una solución, en vez de derivar hacia “un debate que no lleva a ningún lado”.

———————————————–

Tres días despois  o alcalde de Marín propón a súa alternativa para o porto. Na prensa sale á luz o monte Pituco, pero os veciños da Brea desconfiabamos se nesta oferta non estaría tamén a Brea, posto que o Pituco xa fora descartado polos empresarios do porto no ano 2000. Teriamos que seguir agardando para saber algo mais.

—————————————-

Un día mais tarde:

Por que sale a relucir o nome da Brea?
Alguén falaría en algunha reunión da posibilidade de retomar este proxecto?
De todas maneiras, parece que o presidente da autoridade portuaria non quere mais líos dos que xa ten.
Os da Brea agradecidos e aliviados…. de momento.

———————————————————–

Dende a galería de cristal as cousas vense así:




Pleno de novembro (2009)

Noviembre 16, 2009

Alerta laranxa

Ventos de compoñente sur suroeste que poden chegar a pasar de cen quilómetros por hora. Mar de fondo polo fondo. forte marusía. Alerta laranxa na provincia de pontevedra.
Escape de ácido clorhídrico en Elnosa. Susto. Indignación.
Así estaba o panorama este venres 13 de novembro.
Chegamos ó concello ás oito menos vinte e xa estaban alí os sindicalistas e algúns funcionarios, sentados na escaleira cunha pancarta xigante, agardando que abriran as portas.
Eramos sete da Brea, catro de Vista Alegre dous de Moledo. A xente tívolle medo ó vento, aínda que total non foi para tanto.
No momento de abrir as portas chegou mais xente que, polos comentarios contra Ruibal e a indignación que tiñan, penso que eran persoas relacionadas co deporte.
Entrou tamén a Xunta Directiva da “Asociación de Veciños Pérez Crespo”, da barriada de Mogor. Viñeron porque querían saber qué resposta tiña o alcalde para a festa que montaron os do BNG na barriada á que non foron invitados. Pregúntase esta xente que se fora verdade que a festa foi organizada pola empresa para os veciños, ¿Cómo é posible que a propia AA. de VV. non se enterou? ¿E cómo o propio alcalde non supo nada?. Inocentemente, esta directiva, nova nas lides de asistir ós plenos, pensaba que dalí ían sacar unha resposta satisfactoria.

A sesión  empezou puntualmente e rematou as once e cuarto da noite.
Primeiro punto: Aprobación da acta do pleno anterior.
Marín-In non a aprobou porque, según palabras de Isabel, “este Concello gastou moitos cartos nunha megafonía que non funciona ou non a enchufan, desta maneira moitas palabras dos concelleiros non quedan grabadas nin reflexadas na acta”. O PP abstívose.
Ao chegar a este punto levantáronse varios funcionarios e desplegaron a súa pancarta, dez minutos mais tarde trasladaron o cartel atrás de todo.
- O PP solicitou a peonización das Ruas Roda e Méndez Nuñez, polo seu carácter comercial e de gran trafego de xente, xa que Méndez Núñez é a continuación da alameda. Asimismo a desaparición das ruínas que hai na esquina frente ó bar Rural.
Marín-In apoiou a moción. Os ediles do PSOE e Bloque miraron a Muradas e este fíxo señas de Non.
Según Don Constante ( o nome vaille al pelo porque leva 22 anos no sillón), habería que facer un estudo teórico exhaustivo e detallado, xunto con outros de outras zonas de Marín, e iso leva tempo. O mellor é deixar unha vez mais a proposta sobre a mesa.
Respondeu manuel Santos (PP) que para que se vai facer un estudo teórico, se xa temos o estudo práctico, posto que esas rúas permaneceros mais dun mes pechadas a causa das obras e non pasou nada.
Muradas sacou a recucir o xesto desganado e esa mirada que provoca reaccións irritantes nos espectadores e dixo, palabras textuais: “doy la bienvenida al PP por entrar al fin en la modernidad de la humanización del casco urbano”
Manuel santos respondeulle: “Gracias por darme la bienvenida por segunda vez, pues ya me la dió hace dos años por el mismo motivo”
Isabel pideu a palabra para defender ó seu compañeiro na oposición e ademais afirmou estar cansada de proxectos que quedan enriba da mesa, como tamén pasou có da Memoria Histórica, que aínda non se levou a cabo.
Pero a moción foi denegada por maioría gobernante.

-O seguinte punto foi a aprobación por unanimidade do recoñecemento da importantísima labor da persona que durante tantos anos levou a cabo a comunicación intercultural entre os estudantes de Passau e o pobo de Marín. isto ten que continuar.

-Primeiro punto quente da sesión: expedientes económicos
A concelleira de economía (PSOE), relatou que o concello ten que pedir un crédito para pagar  110 facturas dos anos 2007, 2008 e incluso algunha de mais atrás.
330.000 euros por unha banda, mais 80.000 euros por outra, mais 45.000 euros, divididos en varios suplementos.
Hai moita xente que agarda cobrar den de fai anos: grupos folklóricos, os gastos do Nadal do ano pasado, albañilería,  proxectos varios coma os xogos infantiles, a patinaxe sobre xeo etc.
E suplementos de crédito para pagar gastos que non estaban presupuestados coma a reparación das goteiras no estadio da Raña, que se vai facer agora, o ecoparque de cadro  (pregunto eu se este  nonse pagaba cos cartos do plan Zapatero), arranchos no polideportivo da Cañota, na cámara agraria, e estudos técnicos variados.
Total: 455.000 Euros de nada.
Isabel Epifanio pideu a palabra  e dixo: “hai que suplementar agora, cando antes fixeron os proxectos mal porque aquí non hai control.”
Manuel Santos chamoulle irresponsable ó equipo de goberno que firmou papeles e facturas sin control.
Isabel (Marín-In) recoñeceu que algunha desas facturas corresponde a cando ela estaba no equipo de goberno. Recoñeceu que algunhas cousas as fixeron mal e iso custoulle moitos votos a Marín-In. E aproveitou para felicitar entre comillas a algún concelleiro que mentras estaba na oposición daba clases de xestión e criticaba o que faciá Marín-In pero cando chegaron ao poder “desxestionaron” .
A Concelleira de economía (PSOE), respondeu con retintin “pecaditos los tenemos todos”. Manuel Santos (PP) pideu a palabra para decir “pecaditos los tenemos todos, unos son veniales y otros mortales” e empezou a enumerar a proveedores que levan demasiado tempo a esperar que se lles pague.
Isabel dixo “pecados témolos todos pero o de vostedes é un caso de excomunión”, os votantes castigaron a Marín-In por o que vós chamades unha mala xestión, pero vós facédelo bastante peor”.
Finalmente a moción foi aprobada por unanimidade.

-Moción urxente do PP e Marín-In para solicitar o retiro das competencias de deporte a Manuel Ruibal
A estrela da noite foi esta moción.
Naquel intre caeu un lóstrego que casi funde os plomos. Ó alcalde empinóuselle a garabata coa electricidade e a Muradas fuxíronlle as pupilas e quedáronlle os ollos en branco.
Francisco Estévez (PP) estaba alí para falar da mala xestión de Ruibal e falou claro, contundente e con ganas.
Relatou a odisea do estadio de San Pedro (que todos coñecemos e non hai que repetir).
As pistas de atletismo. O asunto da  pista de tenis, ilegal irreal e surrealista. O mal estado dende fai anos do pavillón da Raña, que provocou a multa para o equipo de baloncesto “peixe fresco” e supon unha vergonza para o pobo de Marín que non se poden xogar partidos importantes aquí. O enfrentamento contínuo do noso concelleiro con clubes, deportistas, aficionados, Xunta e Diputación. “El cúmulo de despropósitos es intolerable”. Dixo varias veces.
Ademais de todo o relatado fixo referencia a: “Las contrataciones carísimas de actividades deportivas y lúdicas sumadas nos dan 38.604′80 euros que se pagaron a una misma persona (ese tal Don Diego do que tanto se falou en outros plenos).
No funcionan las torretas eléctricas, no hay agua para las duchas, los estadios no se abren puntualmente.
El deporte de Marín se merece algo mejor y mi grupo solicita la retirada de las competencias a manuel Ruibal”.
Despois falou Miguel Briones (Marín-In) para amosarse de acordo co que acababa de escoitar, chamoulle mentireiro a Ruibal e soltou algunha frase alusiva as excusas peregrinas que adoita decir Ruibal coma a do vento norte ou que a culpa da esplosión das torretas tíñana os de Marín-In porque fai seis anos fixeron un empalme que deixou os cables en mal estado.
O público escachou de risa estruendosamente e o alcalde pideu orden.
A cara de Ruibal non estaba vermella nin morada nin pálida nin conxestionada. A cara de Ruibal amosaba un sorriso anxelical e beatífico. Escoitou o chaparrón da oposición coma quen escoita a caída da chuva. O  seu é a paz. Se algo admiro eu en Ruibal (e falo en serio), é esa paz interior que transmite.
Teño que confesar que naquel instante de tres ou catro segundos, antes de que o do Bloque empezara a falar, eu pensei que a primeira frase que iba escoitar daquela boca tiña que ser “Om” e que aqueles brazos se iban elevar na búsqueda absoluta da conxunción universal. Pero non, Ruibal volveume á realidade cun “Boas tardes” que nada tiña que ver coa filosofía budista, senón coa tranquilidade plana das persoas que acaban de tomar unha ducia de trankimacines.
Asegurounos o concelleiro que o deporte en Marín nunca estivo tan ben, que os deportistas son mais e mellores ca nunca, que a pista de tenis aínda non está “recibida”, polo tanto a empresa constructora ten a culpa da auga que nace alí e que se extende polos terreos circundantes, que os problemas da luz en san Pedro van estar solucionados en canto Fenosa se poña mans á obra e que a Raña vai ser restaurada próximamente. Tranquilidade, sorriso e Punto.
Tomou a palabra o alcalde para puntualizar que a Xestión de Ruibal é magnífica e inmellorable e que vai ser respaldada sempre por el e mais por todo o equipo de goberno.
Engadeu Fran Veiga que os que o fan moi mal son os da xunta porque cando o delegado para o deporte veu a Marín e o alcalde lle dixo que en Marín temos moitos deportistas de élite e necesitamos axudas, o de Santiago respondeulle con desprezo “prefiero financiar a un deportista de Minesota, ca respaldar a un deportista de aquí” Revelación en primicia dunha conversa mantida ó mais alto nivel, si señor.
Total que a moción urxente para botar fora a Ruibal foi denegada por maioría gobernante, que son mais ca os da oposición e non teñen pena ningunha dos deportistas.

-Segunda moción de urxencia. María Ramallo solicitou que se utilice unha parte dos cartos do Plan Zapatero para facer un estudio do polígono industrial en pastoriza.
Esta moción non se admiteu a trámite. Polo tanto non se debatiu.
Nos próximos días, seguramente, volveremos a ler na prensa as declaracións do de urbanismo acusando ó PP de non buscar alternativas para o polígono industrial. Así funciona este tema.

-Terceira moción de urxencia
Presentada polo PSOE: Que a plaza do Polinnia pase a chamarse “Plaza oito de marzo” en recordo do día da muller traballadora. E que de agora en diante todos os actos reivindicativos relacionados coa muller se fagan neste lugar.
Foi aprobada por unanimidade.

- Cuarta moción de urxencia. Marín-In faise eco dos vendedores da praza de abastos para solicitar melloras na rúa que vai por detrás da plaza para facilitar aparcamento ós clientes.
Neste tema manda muradas e respondeu mais ou menos “yo no soy partidario” porque unha vez mais, palabras textuais: “habría que realizar un estudio más minucioso”
Denegada por maioría gobernante.

-Quinta moción de urxencia: O PSOE propón solicitarlle á xunta unha partida de diñeiro para a construcción do centro de saúde xa que, según o alcalde, nos presupostos para o 2010 non aparece nada e iso teno moi preocupado porque pensa que a Conselleira minteulle.
A moción foi apoiada por unanimidade. María Ramallo quixo recalcar que, por suposto votaba si, pero era innecesario posto que eses cartos xa están presupostados pola Xunta e que a Conselleira non minteu.
Fran Veiga acusou a Ramallo de non facer nda na Xunta para que se apuren a mandar os cartos.
Pilar Blanco, concelleira de medioambiente por parte do bloque, tiña preparado un discursiño para poñer verde a Ramallo porque pensaba que a do PP iba votar non. Así que, aínda que o voto foi si, a nacionalista despachouse a gusto acusando á outra de hipócrita e mentireira.Empezou a nomear pobos de galicia que xa teñen presuposto para este fin, coma O Grove. Os berros eran tales que Isabel Epifanio levantou a man e díxolle ó alcalde que a do bloque se estaba pasando cos seus berros e aquilo non viña ó caso.
O alcalde non fixo caso e deixou que a outra continuara con aquela sarta de barbaridades.

-Última moción de urxencia:Presentada por María Ramallo:
Instar a Muradas para que se reúna cos sindicatos dos funcionarios e trate de chegar a un acordo que satisfaga a todos. Ata agora non se están a dar pasos firmes para solucionar os problemas, e hai que empezar a facelo.
Despois falou Isabel Epifanio e dixo que hai un desbaraxuste de persoal neste concello, cando a xente non está contenta as cousas non van ben. Cando os funcionarios traballan a gusto iso redunda na economía do concello que é diñeiro público. Cada vez hai mais baixas de traballadores e ninguén perece ter interés en comprobar que está a pasar.
Respondeu Muradas e dixo “Están ustedes muy dicharacheras porque ahora están los funcionarios delante., pero dicen otra cosa cuando no están ellos.
“Ustedes saben que no se puede tener un acuerdo regulador que no está sujeto a derecho”
“Quisiera yo ver que opinan ustedes cuando no están los sindicatos delante, con todos estos informes negativos”
Dixo M. Ramallo: “Todas nuestras reuniones siempre han sido con los sindicatos delante, nunca por detrás.”
“Usted lo que tiene que hacer es sentarse con los sindicatos, retomar el tema donde lo dejaron y buscar entre todos soluciones para un acuerdo regulador.”
Despois falou I. M. Epifanio e dixo: “Leva vostede vintetantos anos aquí e se lle nota na demagoxia.”
“Chegar a un acordo é cuestión de querer. Este convenio está colgado ahí dende fai demasiado tempo e aver se avanza vostede un pouco.

-Rogos e preguntas:
O PP preguntoulle ó alcalde se estaba enterado da festa que se montou o outro día na Barriada de Mogor e se sabía quen a pagara, posto que os do BNG din que foi a empresa.
E quen autorizou o uso do local de Mogor se a Asociación de Veciños non foi avisada
Resposta do alcalde: Descoñezo ese tema. Non sei nada. Houbo descoordinacións importantes e de momento aínda non me chegou ningunha factura.
Estou moi descontento con este tema.
Pilar Blanco empezou a levantar a voz para berrarlle á do PP, pero esta vez o alcalde foi contundente
Vostede cale!

A continuación Isabel Epifanio fixo varias preguntas:
Quen autorizou a festa, os cohetes e a charanga da festa que montaron os do Bloque na Moureira para inaugurar un lavadoiro e onde estaban as facturas.?
Por que na pista de tenis non se canalizaron as augas que van a fincas particulares e inundan todo?
Por que os vendedores da praza de abastos teñen que pagar un canon polo xeo?

Pilar Blanco respondeu con novos gritos ó tema da festa no lavadoiro da moureira:
“vaia vostede á Moureira e pregúntelle ós veciños”.
Isabel protestou polos berros. A outra sigueu berrando sin que ninguén a parara. Isabel colleu o paraugas e abandonou a sala entre os aplausos do público.
Muradas levantouse e dixo: “pues yo, en vista de la mala educación de esa señora que abandona el pleno sin escuchar las respuestas, pienso que lo mejor es cerrar la sesión”
E así nos marchamos todos, con vento fresco.

p1

p2


Responsabilidades políticas

Noviembre 15, 2009

Coincido plenamente coas palabras de Manuel Rosales.
Así o quero manifestar, sin engadir nada, todo está moi ben explidao por el.

rosales


Bienvenido Mr Marshall

Noviembre 14, 2009

Esta entrada é continuación da que escribín o 29 de xaneiro de 2009 e que se chama O ano da transfusión. ¿lembrades esta caricatura de ZP?  Podedes buscala se desexades volver lela

superzp

A día de hoxe atopei o seguinte comentario de metropolitano en marinenses.com que coincide plenamente co meu pensamento:

Metropolitano

Publicado: Vie Nov 13, 2009 12:16 am

Bienvenido Mr. Marshall

El Delegado del Gobierno en Galicia visitó el Miercoles Marín para inspeccionar las obras del Plan E. Acompañado estuvo del Sr. Alcalde, Sr. Optimizador (Sr.Ruibal) y los acompañantes de turno, Concejales, personal de la Subdelegación en Pontevedra, Prensa, Radio, Televisión. El parroco no estuvo aunque las obras fotografiadas correspondían a la nueva parada del Autobus.
Esta foto del Diario de Pontevedra no se la pierdan. Dos obreros con sus correspondientes chalecos reflectantes (hace unos días trabajaban en ropa de calle) moviendo una enorme piedra donde tan sólo hace unos pocos días habían terminado de poner losas en esa zona y estaba rematada. La piedra parece haber salido del suelo por algún extraño fenomeno porque donde esta no podía estar. No existía, no había. Al fondo las tres principales autoridades: Sr. Alcalde, Sr. Delegado y Sr. Optimizador contemplando la escena.
Podemos leer que el Delegado elogió el trabajo realizado, la inversión que había supuesto para Marín y la recuperación histórica que significaba esa inversión además de anunciar que otros 2,8 millones vendrán en el nuevo plan y que este que había finalizado contribuyó a generar 339 puestos de trabajo.
Visita propagandística pura y dura. El Delegado del Gobierno no podía decir menos ni decir otra cosa que la que ha dicho, pero hay un detalle que se ha pasado por alto en esta noticia. Sólo ha venido a visitar Marín y el porqué hay que buscarlo en la necesidad del gobierno municipal de verse en la foto y respaldado desde arriba. Desconozco si los 339 puestos de trabajo creados estaban aplaudiendo la visita ceremonial, pero creo que no: era el atasco de las 12.
Para terminar broche de oro con elogio brillante a las excelencias de las obras realizadas, desde la pista de tenis, centro cultural de La Cañota, Alameda, Campo de San Pedro, etc., etc. Aunque haya estado muy bien la visita y la noticia, reivindico un “Extra Alcalde” en el períodico para mayor gloria de los fondos publicos que se han gastado y que han beneficiado principalmente a un Ingeniero que ha sido adjudicatario de la dirección de la práctica totalidad de las obras (ver página web del concello – apartado perfil del contratista).

Mientras tanto, una pequeña noticia del sector urbanístico del Bng, que ha descubierto que altos cargos del P.P. (Cuiña, Feijoo y Ramallo) fueron los máximos responsables de los hechos. Me quedo más tranquilo después de leer esto. Cualquier día este grupo político nos da una alegría encontrando alguna isla en la Ria de Pontevedra.

f

f2


O porto e a sentencia 4

Noviembre 12, 2009

 

q

Dende marinenses.com

Erasmo

Mar Nov 10, 2009 10:08 pm

VICTORIA PÍRRICA

Corría el año 279 a.C. Cerca de las colinas de Ausculum, en Italia, se disponían dos ejércitos formados por más de 70.000 hombres cada uno de ellos. Por un lado, el comandado por Pirro, un general griego, y por el otro, el romano, mandado por el cónsul Publio Decio Mus. El ejército de Pirro era el de siempre que tantas alegrías le había dado en las batallas, con tropas de varias nacionalidades entre los que destacaban los contingentes griegos, especialmente la caballería, las temibles falanges macedonias –creadas por Filipo y más tarde encumbradas hacia la gloria por su hijo Alejandro en las guerras contra los persas- y los elefantes de guerra –que más tarde copiaría Aníbal como estrategia para destrozar a los romanos-. En total unos 16.000 griegos y unos 55.000 auxiliares locales, todos mercenarios italiotas al servicio de Tarento.

Por el lado romano, su ejército estaba compuesto por las conocidas y exitosas legiones, en total 4 con 20.000 hombres, y el resto, más de 50.000, por tropas auxiliares. De todos es sabido que los romanos nunca se caracterizaron por tener una caballería de calidad ni hicieron de ella buen uso táctico, al contrario que los griegos donde estaban los mejores escuadrones de su tiempo. A esto hay que añadir que los romanos se enfrentaban a los elefantes de Pirro con 300 carros tirados por bueyes con soldados encima.

Aunque no lo parezca, en aquellos tiempos había una cierta nobleza antes del fragor de la batalla y por ello se respetaba un cierto código de buenas costumbres guerreras. Haciendo uso de este código, los romanos solicitaron a Pirro que les permitiera cruzar el río que les separaba y así poder luchar sin trabas. O, si no, que Pirro lo cruzase. Pero el general griego optó porque fueran los romanos quienes vadearan el río, así lo tendrían a sus espaldas en caso de huida.

Los dos ejércitos se dispusieron para la lucha. Por fin trabaron contacto. El choque fue brutal. Tan brutal que duró dos días. Se enfrentaban el pasado –las falanges macedonias- con el futuro –las legiones romanas-. Al final nadie venció porque la batalla no decidió nada. Los historiadores se inclinan por una ligera ventaja para Pirro. Pero el general griego se retiró del campo de batalla hacia tierras amigas, con graves pérdidas entre sus veteranos mientras que los romanos, que ignoraban la retirada de los griegos, se presentaron en el campo de batalla haciéndose así dueños de él y por ello con la idea de que habían ganado. En cualquier caso la batalla de Ausculum fue el principio del fin para Pirro. Más de 30.000 cadáveres, de uno y otro bando, yacían al pie de las colinas de Ausculum.

Pero como la Historia nos da muchas lecciones, es de esta batalla de donde obtenemos el término “victoria pírrica” para referirse a una victoria que se alcanza después de sufrir un alto coste humano. Precisamente por la historia sabemos que Pirro dijo aquello de: “Otra victoria como esta y estaremos acabados”. Del final del cónsul Publio Decio, unas fuentes afirman que murió en la batalla mientras otras afirman que sobrevivió.

Algo así puede ocurrir con la sentencia que dictó el Tribunal Supremo sobre el Plan Especial del Puerto de Marín. Si quieren saber mi opinión se la digo sin aspavientos: creo que no se va a ejecutar. Al final de toda esta historia, sinceramente, creo que el Tribunal Superior de Justicia de Galicia la asumirá pero, como es el que tiene la última palabra, va a permitir que las cosas sigan como están.

Entiendo que este asunto es tremendamente mediático y, por lo tanto, ahora está en boca de todo el mundo. Bien. Pero la Justicia en España es muy lenta, lo cual la convierte muchas veces en injusta. La suspensión cautelar del Plan Especial del Puerto tampoco se hizo en su momento (como tampoco se hizo la suspensión cautelar del Estatuto de Cataluña y ahí está el TC mareando la perdiz desde hace más de tres años y medio). Con esto quiero decir ¿quién repara lo que se ha hecho ya? ¿Se puede ejecutar la sentencia? Sí, pero no. ¿Hay que acatarla? Rotundamente, sí.

Lo que ha habido en esta cuestión, al menos para los afectados de la plataforma de Placeres es una justicia poética. A mí me parece estupendo, aunque me temo que todo se va a quedar ahí: en pura poesía. Pero la sentencia es clara y condena a la Xunta, Diputación de Pontevedra y Autoridad Portuaria a la reposición de la zona portuaria a la anterior situación y estado. Nos encontramos, por tanto, con un grave dilema. Como dilema grave es la solución a la vía de tren que pasa por Placeres, cuya sentencia también es favorable a los vecinos y nuestro paisano Pepiño Blanco aún está descornándose en Fomento para ver cómo le mete el colmillo a esta patata caliente. Mi enhorabuena para la Plataforma de los Vecinos de Placeres y mi enhorabuena para su presidente, Eladio Torres. Su victoria ha sido pírrica, pero victoria moral más que práctica. En Vigo se están frotando las manos con la sentencia porque el Puerto de Marín puede dejar de ser competencia del suyo, sobre todo en el tráfico de contenedores.

Lo que sigo sin entender es lo lenguaraces que son algunos alcaldes y, en concreto, me refiero al alcalde de Pontevedra y al de Marín. Por pura coherencia política y por pura estrategia de desarrollo frente a Vigo. Pero no aprenden. Prefieren la descalificación del contrario a los intereses de sus poblaciones para el futuro. No estoy diciendo que se salten las leyes a la torera ni estoy diciendo que no haya que realizar estudios medioambientales. Estoy diciendo, simplemente, que es peor el remedio que la enfermedad. Lo hecho, hecho está y ahora hay que ser pragmáticos. ¿Le interesa a Marín o a Pontevedra la marcha atrás? Evidentemente, no. ¿Va a haber marcha atrás? Yo creo que no. Si esto fuera así, lo que están haciendo los señores Lores y Veiga sencillamente es, como poco, pecar de imprudentes. El Puerto de Marín es el motor de un gran hinterland empresarial que abarca incluso hasta Castilla y León. Lo único que sé es que no se pueden hacer tortillas sin cascar huevos. Aquí se ha hecho una tortilla y se han cascado huevos.

Lo que diga el alcalde de Pontevedra sobre el Puerto de Marín, me importa. Claro que me importa. Como me importa decirle al señor alcalde capitalino por qué entonces se adhirió él y su grupo a la calificación de suelo urbano de esos terrenos y por qué le dio la licencia para operar a Gonvarri empresa de la que cobra sus buenos impuestos. Pero lo que diga el señor alcalde de mi pueblo me importa más y mal camino ha emprendido soltándose la lengua sin pedir permiso al sentido común. Me gustaría saber qué opina sobre todo este asunto su compañero de partido y ex alcalde de Marín Toneco que siempre ha tenido muy claro lo que representa el Puerto para nuestro pueblo. Él defendió a capa y espada el Plan Especial del Puerto porque era él el que estaba gobernando, como defendió a capa y espada el tren de Placeres motivo por el cual hasta le tiraron huevos en una manifestación. Tenemos que recordar que en el tren de época que se utilizó para la inauguración tuvo la osadía de montarse al lado de Fraga y de Cuiña. Toneco estaba encantado y supongo que aún lo estará con el Plan Especial del Puerto y fue él el que firmó la licencia municipal para la empresa Tradepana, que religiosamente paga impuestos en nuestro Concello.

Miren ustedes, señores alcaldes de Marín y Pontevedra, están jugando con fuego hurgando en la llaga. Cállense porque ahora es cuando se tienen que callar. Por simple prudencia. ¿O van a resolver ustedes los “ERE´s” que se pueden producir? Sean cuerdos porque nos estamos jugando mucho. Y ustedes tienen que ser más responsables que nadie. ¿Se imaginan lo que estarán debatiendo ahora mismo, a la vista de esta sentencia, navieras de otros países que quieran venir al Puerto comercial de Marín a traer sus contenedores? ¿Se imaginan lo que estarán pensando algunos empresarios como Gonvarri o Tradepana ante esta sentencia? Ustedes en su lugar qué harían, ¿marcharse? Si es así díganlo claro para que todo el pueblo se entere y no hagan ustedes como el perro del hortelano que no come ni deja comer.

En ninguno de mis artículos desde que escribo en este foro he defendido un polígono industrial en el Puerto, al contrario. Creo que el Puerto debe ser solo Puerto y allí deben estar instaladas las empresas que tengan que ver con actividades portuarias. Por eso siempre he defendido un gran polígono industrial en Marín que tendría que estar ubicado en Pastoriza. Porque es nuestro futuro y para el de las generaciones más jóvenes, al menos honestamente así lo veo. A estas alturas me sigo dando de bruces por la cortedad de miras de algunos políticos de antaño y de algunos actuales. Como me sigo dando de bruces del porqué aún no se ha permitido a la Sepes actuar sobre Pastoriza, como lo acordó el Congreso, cuando todos sabemos que Xestur está en quiebra. Sobre esto sí hay responsables directos que todos conocemos.

El suelo del Puerto es caro y escaso y para crecer -Marín, su Puerto, Pontevedra y toda la Ría- se hizo la base de contenedores. Por eso se trasladó de la antigua explanada donde se ubicaban las consignatarias Suárez y Pérez Torres. Ahora hay una sentencia que está ahí, cierto. ¿Acaso nos tenemos que flagelar? No. Esperemos la solución final y, mientras tanto, todos calladitos y a no tirar piedras contra nuestro propio tejado.


O porto e a sentencia 3

Noviembre 11, 2009

historia2

Fuche ti quen cajou no palleiro.

O día 1 de decembro de 2008, Touriño veu inaugurar a parte nova do porto de…¿Marín ou Pontevedra?
Como todos sabedes, os da Brea estivemos alí cos nosos carteis de “Polígono na Brea non”, como estabamos sempre que algún político viña por estas terras facer propaganda. Podedes buscar a entrada “Touriño no porto de Marín” se a queredes volver ler.
O caso é que alí sólo estabamos para protestar os dos micropolígonos e mais as mariscadoras de Poio e Lourizán. Ninguén mais de Marín nin de Pontevedra.
En todos estes anos eu non teño constancia de ningún político que se manifestara en público contra estes recheos, nin de ningunha plataforma de cidadáns, aparte dos de Placeres, que fixera protestas. Mais aínda, o único que lemos na prensa en todo este tempo, foron as acusacións de uns e de outros sobre a titularidade do porto, que si era de Marín, que si era de Pontevedra, que si era dos dous.
A última foi hai poucos días, cando o señor Ruibal e mais o alcalde fotografiáronse co dedo acusador contra Manuel Santos por non defender a nosa territorialidade no porto.
Os de Pontevedra, avariciosos onde os haixa, sempre trataron de apañar centímetro a centímetro, todo canto puderon para mellorar a súa economía.
E agora, o señor Lores, despois de ser o primeiro en aparecer nas fotos da inauguración, despois de aproveitar todo canto pudo, ten a desfachatez de declarar que el xa avisou de que todo isto era ilegal.
Se o señor Lores sabía que era ilegal por que non se puxo do lado das mariscadoras o día que veu Touriño? Por que non excusou a súa presencia argumentando que el non participaba en actos ilegais que son antinatura? Por que o seu discurso de aquél día non foi “Este porto non pode ser un polígono“?
Eu non lle voto a culpa Lores, líbreme Deus. A culpa tívoa o PP.
Pero a complicidade do PSOE e do BNG non ten excusa.
E sobre todo, o pobo de Marín, que nunca fixo nada
Así que eu, unha vez mais, volvo a decir que non me sinto competente para afirmar se esta sentencia do tribunal é boa ou é mala para Marín.
Quén pode afirmar unha cousa ou outra se os mesmos políticos non saben por onde andan e os ecoloxistas ós que lle preguntei non están seguros de que volver a quitar os recheos xa feitos sea mellor ca deixalo como está?

porto mercores

porto martes 3

puerto martes 3

lores

porto miercoles 4

puerto miercoles 5

puerto martes 1

puerto martes 2

porto martes 4

puerto martes 4

puerto martes 5

puerto martes 6

puerto martes ultimo

porto mercores 3

q

Diario de Pontevedra, jueves 12 de noviembre de 2009

q

 


O porto e a sentencia 2

Noviembre 11, 2009

 

Puerto de Marín-Pontevedra

 

Aqui está a sentencia para quen a queira ler:

TS-4014-01-Plan Esp 00(2)


O Porto e a sentencia 1

Noviembre 9, 2009

As últimas noticias que tiñamos do porto eran as acusacións de Ruibal e de Francisco Veiga hacia o concelleiro do PP Manuel Santos pola súa abstención nunha votación. Eles tentaban darnos a entender que esa votación era para que o porto de Marín fora sólo de Marín e non de Pontevedra. Non nos contaron estes dous que o exconcelleiro do PSOE Vázquez, votou en contra e que armadores coma Cambiamarcos tamén votaron en contra. Os únicos votos a favor foron os de Ruibal e Veiga. O resto: empresarios, armadores etc votaron a favor, e Manuel Santos abstívose.
Pero esa noticia, tan discutida no seu momento, a día de hoxe parece que se convirteu nunha parvada menor, xa que as últimas informacións que temos apuntan a que unha gran parte do porto, sexa de Marín ou de Pontevedra, corre o perigo de desaparecer.
Comeza aquí a primeira parte dun novo culebrón. Non vou dar opión neste asunto porque non me considero competente. Eu sólo sei que no seu momento os recheos sobre a ría foron un delito ecolóxico e unha inxusticia, pero tamén sei que non vin moita resistencia por parte dos marinenses.
Si en aquél momento a xente de Marín se comportara como o fixemos os da Brea cando nos quixeron poñer o polígono, tal vez se podería evitar. Pero os de Lourizán quedaron solos.
Eu Voume limitar a darvos toda a información que pasa polas miñas mans. E vós mesmos opinaderes.

—————————————

puerto 0

——————————–

puerto a

puerto b

—————————————————

puerto c

puertod

———————————————————

puerto 1

puerto 2

puerto 3

—————————————————–

puerto 4

puerto 5

————————————————

Dende marinenses.com:

Metropolitano

Sab Nov 07, 2009 10:50 pm

La Justicia ¿es un cachondeo?

Recuerdo cuando se comenzó a realizar la obra del tren de Placeres que había dos opiniones generalizadas: Las de los políticos (todos y de todos los colores) que impulsaban o callaban ante la obra que se estaba realizando y la opinión de lo que llamo la gente común a quien semejante obra le parecía un desaguisado cada vez más grande conforme crecía y se veía el esperpento de unas vías del tren pasando por el medio de una plaza pública (¿se imaginan algo semejante en medio de la Alameda de Marín?) por muy bonita que la tratasen de poner. Recuerdo perfectamente el incidente sonado cuando el párroco llamó a arrebato con las campanas ante el inicio de las obras y como la gente de la parroquia le respaldó. Lo conozco no personalmente, pero me causa una profunda admiración por su personalidad y por su saber hacer. Ojalá hubiera más como él. Recuerdo como mucha gente al ir a pontevedra por la Autovía pitaba al pasar junto a la gente que estaba allí protestando y aquello se convirtió en todo un símbolo de solidaridad de los conductores. Recuerdo los incidentes, las cargas policiales, el silencio cómplice de muchos políticos, el mutis por el foro del Sr. Lores y la entrada triunfal del tren rodeado de policía.

Mi admiración y mi respeto hacia la gente de Placeres. El logro obtenido con el primer fallo en contra del tren lo han redondeado con este.

No se trata de poner frenos al Puerto, pero esto me confirma lo que en su día me temía en cómo había crecido desenfrenadamente. Bajo la excusa de abrir Marín al Mar se creó el relleno cerca de Factoría Naval, luego la valla, luego un parque al que había que ir por un puente colgante. ¿Qué ha pasado con los viejos muelles de madera? Se desmanteló la Lonja Vieja bajo la excusa de representar un peligro, pero Marín no ha recuperado nada, solo ha ganado el puerto y ha perdido cosas emblemáticas. No me opongo al desarrollo pero sí a que esto se haya realizado con cierto desorden y cuando esto sucede pueden ocurrir cosas como el adefesio del tren y ahora esta sentencia.

¿Volverá a reponerse a su estado primitivo? Mi opinión es que no. La Justicia ha hecho su papel de dictar Sentencia y decir lo que tiene que decir aunque la Luna se salga de su orbita y vaya a ponerse encima de la isla de Tambo. No hay coraje ni fondos públicos para reponer eso a su estado primitivo, porque además me temo que el daño ecologico sea tan grande o más que el producido. Lo que aquí se impondrá es la compensación económica y la prohibicion de ampliaciones futuras o un crecimiento desaforado como se ha hecho.

A la gente de a pie esto causa verguenza de ver cómo en su momento los intereses económicos han primado antes que el hacer bien las cosas y contar con la gente. Deberían ponerse a la cola y empezar a dimitir quienes en una u otra forma alentaron esa obra en su conjunto de esa manera o quienes tildaron de iluminados a los autores del recurso. En este papel el Sr. Alcalde de Marín más le valdría quedarse calladito y si hace declaraciones que lo haga en la linea de la prudencia, porque se le sacarían los colores al ver en los períodicos las opiniones de los partidos de aquel entonces o los silencios cómplices de quienes consentían tales obras.

A la gente de Placeres, chapeau, señores. David ha ganado a Goliath, otra vez.